پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣ - نتيجه

وعده بهشت به صاحبان آنها مى‌دهد، اين صفات عبارتند از مداومت بر نماز، قرار دادن حق ثابتى در اموال براى محرومان، ايمان به روز جزا، ترس از عذاب پروردگار، حفظ دامان از بى‌عفتى، اداء امانت، وفاى به عهد، اداء شهادت به حق، و محافظت بر آداب و شرايط و روح نماز، و به دنبال آن مى‌فرمايد:

«اولئكَ في جَنّاتٍ مُكْرَمُونَ» «اين گوره با عظمت، در باغ‌هاى بهشتى گرامى داشته مى‌شوند» تعبيرى كه هم واجد نعمت‌هاى مادى و هم روحانى است جالب اينكه: اين صفات نه گانه از نماز شروع مى‌شود، و به نماز پايان مى‌يابد، با اين تفاوت كه در مرحله نخست از مداومت بر نماز سخن مى‌گويد، و در مرحله آخر از محافظت بر آن كه تفسير به حفظ آداب و شرايط و خصوصيات آن شده است، آداب و شرايطى كه هم ظاهر نماز را از فساد و بطلان حفظ مى‌كند، هم روح نماز را كه حضور قلب است تقويت مى‌نمايد، و هم موانعى را كه سد راه قبول آن است، همچون خوردن اموال حرام، نوشيدن شراب، غيبت و امثال آن، از بين مى‌برد.

به اين ترتيب آغاز اعمال خير نماز است، و پايان آنها نيز نماز مى‌باشد، و اتفاقاً از نظر برنامه زمانى نخستين چيزى كه بر انسان بالغ واجب مى‌شود نماز، و آخرين چيزى كه تا پايان عمر نيز همراه اوست، نماز است.

جالب اينكه محافظت انسان نسبت به نماز طرفينى است، هم او بايد نماز را از فساد خلل حفظ كند و هم نماز انسان را از تباهى و فساد محافظت مى‌كند و شاهد آن‌ «انَّ الصَّلوة تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ» است.

اين سخن را با حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پايان مى‌دهيم فرمود: مَنْ حافَظَ عَلَيْها كانَتْ لَهُ نُوراً وَ بُرْهاناً وَ نَجاةً يَوْمَ الْقِيامَةِ: «هركس نماز خود را محافظت كند نماز براى او مايه نور و روشنايى و آگاهى و نجات در روز قيامت است». [١]

نتيجه‌

آنچه در بالا، در هفده عنوان، بيان شد بخشى از مهمترين اسباب ورود در كانون بزرگ رحمت الهى و

[١]. تفسير «روح البيان»، جلد ١٠، صفحه ١٦٧.