پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - ٣- امنيت و زوال خوف

همه اين صفات زشت را از دل آنها ريشه كن ساخته، و به همين دليل روح اخوت و برادرى بر تمام آنها سايه افكنده است، و چه دلپذير و روح افزاست محيطى كه اين صفات در آن وجود نداشته، و همه جا مهر و محبت و صلح و صفا باشد.

حتى در زندگى اين دنيا هر قدر اين امور از جامعه برچيده شود صلح و آرامش و امنيت بيشتر خواهد شد، و به عكس وجود اين صفات در هر خانه وهر جامعه‌اى باشد سرچشمه‌اى نزاع‌هاى خونين و اسفبار و تزلزل امنيت و آرامش است.

جالب اينكه قرآن اين آرامش درون را، با آرامش برون، نيز تكميل مى‌كند، و مى‌گويد: در بهشت خستگى و تعب نيست، و بيم زوال نعمت‌ها كه هميشه انديشه آن فكر آدمى را هنگامى كه غرق نعمت است آشفته مى‌كند در آنجا وجود ندارد، و مجموعه اين جهات، نعمت‌هاى بهشتى را گواراتر از گوارا مى‌سازد. [١]

٣- امنيت و زوال خوف‌

نعمت امنيت قطع نظر از ريشه‌هاى آن كه به بعضى در بحث سابق اشاره شد در حد خود از بزرگترين نعمت‌هاى معنوى است كه فقدان آن حتى براى يك لحظه دردناك است اين حقيقت را كسانى در مى‌يابند كه در بيابان‌هاى خطرناك، يا در مناطق جنگى كه هر آن بيم موشك و بمباران مى‌رود قرار گرفته‌اند، آب زلال حيات در آنجا تيره و تار مى‌شود و ساعت‌ها و دقيقه‌ها سخت و سنگين مى‌گذرد و نقطه مقابل آن مناطق امن و امان است. [٢]

قرآن درباره پرهيزگاران مى‌گويد: انَّ المُتقينَ في مَقامٍ امينٍ‌ «پرهيزگاران نه در جايگاه امن و امانند» (دخان ٥١) نه ترسى از هجوم شياطين، نه سلطه طاغوت‌ها، نه حمله آفات و بلا، و نه هجوم غم و اندوه‌ها!

و نيز به همين دليل در جاى ديگر مى‌افزايد: ادْخُلُوا الجَنَّةَ لاخَوفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا انْتُمْ تَحْزَنُونَ: «داخل‌

[١]. شبيه همين مضمون با مختصر تفاوتى در آيات ٤٣ اعراف و ٣٥ فاطر آمده است.

[٢]. تعبير «آمنين» درباره بهشتى‌ها در ٥٥ دخان و ٤٦ حجر و «آمنون» در ٣٧ نبأ آنجا كه مى‌گويد و هم فى الغرفات آمنون‌ نيز همين حقيقت را دنبال مى‌كند.