پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - جايگاهى ميان بهشت و دوزخ

١- و در ميان آن دو (بهشتيان و دوزخيان) حجابى قرار دارد و بر «اعراف» مردانى هستند كه هريك از آندو را از سيمايشان مى‌شناسند، و به بهشتيان صدا مى‌زنند كه درود بر شما باد، اما داخل بهشت نمى‌شوند در حال يكه اميد آن را دارند.

٢- و هنگامى كه چشمشان به دوزخيان مى‌افتد مى‌گويند: پروردگارا! ما را با جمعيت ستمگران قرار مده!.

٣- و اصحاب اعراف مردانى (از دوزخيان را) كه از سيمايشان آنها را مى‌شناسند صدا مى‌زنند و مى‌گويند: ديديد كه گردآورى شما (از مال و ثروت و زن و فرزند) و تكبرهاى شما به حالتان سودى نداد؟!.

٤- آيا اينها (اين واماندگانى كه بر اعراف هستند) همان‌ها نيستند كه سوگند ياد كرديد رحمت خدا هرگز شامل حالشان نخواهد شد؟ (ولى به خاطر ايمان و پاره‌اى از اعمال خير، خداوند آنها را مشمول رحمت خود ساخت هم اكنون به آنها گفته مى‌شود) داخل بهشت شويد كه نه ترسى داريد و نه غمناك مى‌شويد.

تفسير و جمع‌بندى‌

جايگاهى ميان بهشت و دوزخ‌

در آيه نخست ضمن اشاره به آياتى كه قبل از آن است و سخن از بهشت و دوزخيان و بهشتيان و دوزخيان مى‌گويد، مى‌فرمايد: «و در ميان آن دو (اهل بهشت و دوزخ حجابى قرار دارد) «وَبَيْنهُما حِجابٌ».

اين حجاب مانع مى‌شود از اينكه اين دو گروه به يكديگر برسند، ولى مانع از آن نيست كه صدا و آواز يكديگر را بشنوند، زيرا در آيات قبل نيز سخن از گفتگوى بهشتيان و دوزخيان با يكديگر گويد كه بهشتيان دوزخيان را صدا مى‌زنند و مى‌گويند: «ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود به حق يافتيم، آيا شما هم وعده‌هاى پروردگار را حق يافتيد، آنها مى‌گويند آرى».

اين جاى تعجب نيست، چرا كه بسيار ديده شده كه همسايگان مجاور يكديگر از پشت ديوار با هم سخن مى‌گويند و حال يكديگر را جويا مى‌شوند در حالى كه يكديگر را نمى‌بينند يا راه رسيدن ندارند،