پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٧ - چرا عذاب الهى اين قدر شديد است؟

اعتيادها تمام قواى آنها را تحليل مى‌برد و به زودى به صورت موجوداتى ناتوان با انواع بيمارى‌هاى جانكاه كه يك عمر در ميان آن دست و پا مى‌زنند در مى‌آيند.

يا اينكه بر اثر انحرافات جنسى به بيمارى‌هاى غير قابل علاجى همچون بيمارى «ايدز» مبتلا مى‌شوند، همان بيمارى كه وقتى انسان مبتلايان به آن را مى‌بيند راستى به حال آنها رقّت مى‌كند و سخت تأسّف مى‌خورد.

آيا مى‌توان گفت چرا محصول آن اعتياد با اين انحراف اين قدر شديد و دردناك و طولانى است، و ميان آنها تناسب منطقى وجود ندارد؟!.

اگر كسى چنين سخنى بگويد فوراً به او مى‌گويند اين خاصيت عمل آنهاست و قبلًا نيز به آنان اخطار شده است.

همين معنا در عذاب‌هاى دوزخيان نيز صدق مى‌كند.

بسيار ديده شده كه افرادى به خاطر سهل‌انگارى در امر رانندگى در يك حادثه خطرناك دست و پا يا ستون فقراتشان شكسته، و يك عمر از آن رنج مى‌برند، در حالى كه مى‌توانستند با مراقبت صحيح از مقررات از آن نجات يابند. هنگامى كه سخن به آثار طبيعى عمل مى‌رسد، ديگر جايى براى سؤالات فوق باقى نمى‌ماند.! اضافه بر اين در ميان دوزخيان افرادى هستند كه ديگران را به اين گونه شكنجه‌ها مبتلا ساختند، اگر انسان اخبارى را كه در مورد شكنجه‌ها حتى در دنياى امروز تا چه رسد به تاريخ گذشته ثبت شده بررسى كند، باور مى‌كند كه واقعاً افرادى مستحق اين كيفرهاى شديد هستند، بلكه گاهى ظلم ظالمان آن قدر بالا مى‌گيرد و آن قدر جنايت‌هاى رنگارنگ و بى‌حساب از آنها سر مى‌زند كه انسان فكر مى‌كند، هيچ گونه مجازاتى جوابگوى جنايات آنها نيست.