پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - ٢- وجود فعلى بهشت و دوزخ در روايات اسلامى

حضرت نازل كرد و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و علي عليه السلام و جمعى از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و همسايگان از آن خوردند و پيامبر آن را تشبيه به جريان مريم كرده فرمود: الحَمْدُ للَّه‌الذَّي جَعَلَكِ شَبِيهَةً بِسَيَّدَةِ نِساءِ بَني اسْرائِيلَ: «شكر مى‌كنم خدايى را كه تو را شبيه مريم بانوى زنان بنى اسرائيل قرار داد». [١]

ممكن است گفته شود اينها مربوط به بهشت برزخى است همان بهشتى كه ارواح شهدا نيز بعد از شهادت و قبل از قيامت در آن جاى دارند، ولى پاسخ اين سخن اين است كه بهشت برزخى مادى نيست بلكه بلكه جنبه مثالى دارد و ارواح در قالب‌هاى مثالى در آن بهشت متنعمند و مسلماً چنين بهشتى كه جنبه مادى عنصرى ندارد، ميوه‌هايى همچون ميوه‌هاى اين جهان كه قابل استفاده بر اين جسم مادى باشد در آن نخواهد بود، بلكه از جهاتى شبيه به صحنه‌هايى است كه انسان در خواب مى‌بيند و لذّاتى كه از آن بهره‌مند مى‌گردد.

اضافه بر اينها در روايات متعددى مى‌خوانيم كه بهشت هم اكنون در حال شكل گرفتن و گسترش به وسيله اعمال انسان‌هاست و پاره‌اى از اعمال سبب غرس درختان تازه‌اى در بهشت مى‌شود، اين گونه اخبار تنها در صورتى مفهوم است كه بهشت هم اكنون موجود باشد از جمله به چند خبر آموزنده زير توجه كنيد.

١- در حديثى از ابو ايوب انصارى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‌خوانيم كه در شب معراج ابراهيم خليل عليه السلام بر من عبور كرد و گفت: مُرْ امّتَكَ انْ يَكْثُروا مِنْ غَرْسِ الجَنَّةِ، فَانَّ ارْضَها واسِعَةٌ، وَ تُرْبَتَها طيِّبَةٌ! قُلْتُ: وَ ما غَرْسُ الجَنَّةِ؟ قالَ: لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ الا بِاللَّه: «به امتت دستور ده در بهشت زياد درختكارى كنند، چرا كه زمينش گسترده و خاكش پاك و حاصلخيز است! گفتم: درختكارى بهشت چيست؟ گفت: ذكر لا حول و لا قوة الا باللَّه است». [٢]

٢- در حديث ديگرى از پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم آمده است: مَنْ قالَ لا الهُ الا اللَّه غُرِسَتْ لَهُ شَجَرَةٌ في الجَنَّةِ: «كسى كه لا اله الا اللَّه بگويد درختى در بهشت براى او غرس مى‌شود». [٣]

٣- در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام از اباء گراميش از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنين آمده است: مَنْ‌

[١]. اين حديث را زمخشرى در كشاف و سيوطى در درّالمنثور، ذيل آيه ٣٧ آل‌عمران، و همچنين ثعلبى در قصص الأنبياء، صفحه ٥١٣ نقل كرده‌اند.

[٢]. بحارالانوار، جلد ٨، صفحه ١٤٩، (حديث ٨٣). ٠

[٣]. اين حديث در كتب زيادى از جمله محاسن، ثواب الاعمال بحارالانوار، و جلد ٢، اصول كافى، صفحه ٥١٧ حديث ٢ نقل شده است.