پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١ - ٢- نفخ صور يا فرياد مرگ و حيات
٤- به محض اينكه يكبار در صور دميده شود، و زمين و كوهها از جا برداشته شوند و يكباره درهم كوبيده و متلاشى گردند.
٥- هنگامى كه در «صور» دميده شود هيچگونه نسبى ميان آنها نخواهد بود و از يكديگر تقاضاى كمك نمىكنند (چون كارى از كسى ساخته نيست).
٦- .... و در صور دميده مىشود و ما همه را جمع مىكنيم.
٧- همان روز كه در صور دميده مىشود و مجرمان را با بدنهاى كبود در آن روز جمع مىكنيم.
٨- روزى كه «در صور» دميده مىشود و شما فوج فوج وارد محشر مىشويد.
٩- ... سخن او حق است و در آن روز كه در صور دميد مىشود حكومت مخصوص اوست.
١٠- و در صور دميده مىشود، آن روز، روز تحقق وعده وحشتناك است.
١١- صيحه واحدى بيش نيست (فرياد عظيم بر مىخيزد) ناگهانى همگى نزد ما حاضر مىشوند.
١٢- (امّا) جز اين انتظار نمىكشند كه يك صيحه عظيم (آسمانى) آنها را فرا گيرد در حالى كه مشغول جدال (در امور دنيا) هستند!
١٣- اينها (با اين اعمالشان) انتظارى جز اين نمىكشند كه يك صيحه آسمانى فرود آيد صيحهاى كه در آن بازگشت نيست (و همگى را نابود سازد).
١٤- روزى كه همگان صيحه رستاخيز را به حق مىشنود آن روز روز خروج است.
١٥- هنگامى كه در صور دميده مىشود آن روز- روز سختى است.
١٦- هنگامى كه آن صداى مهيب (صيحه رستاخيز) بيايد (كافران در اندوه عميقى فرو مىروند) در آن روز كه انسان از برادر خود قرار مىكند.
١٧- آن حادثه كوبنده و چه حادثه كوبندهاى؟! و تو چه مىدانى كه حادثه كوبنده چيست؟ روزى كه مردم مانند پروانه پراكنده، به هر سوى مىدوند.
١٨- تنها يك صيحه عظيم واقع مىشود ناگهان همه (از قبرها بر مىخيزند و) نگاه