پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢ - ٣- نامه عمل

كِتابَه بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَنى لَمْ اوْتَ كِتابِيَه- وَلَمْ ادْرِ ما حِسابِيَه‌

(حاقّه- ١٩ و ٢٥ و ٢٦)

١٢- فَامّا مَنْ اوتِىَ كِتَابُهُ بِيَميِنهِ- فَسَوْفُ يُحاسَبُ حِساباً يَسيراً- وَ يَنْقَلِبُ الى‌ اهْلِهِ مَسْرُوراً- وَ امّا مَنْ اوتِىَ كِتَابَهُ وَ راءَ ظَهْرِهِ فَسَوْفَ يَدْعُوا ثَبُوراً- وَ يَصْلى‌ سَعيراً

(انشقاق- ٧ تا ١٢)

١٣- فَاصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما اصْحابُ الْمَيْمَنَةِ- وَ اصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما اصْحابُ الْمَشْئَمَةِ

(واقعه- ٨ و ٩)

١٤- وَ اصْحابُ الْيَمينِ ما اصْحابُ الْيَمينِ- فى سِدْرٍ مَخْضُودٍ ... وَ اصْحابُ الشِّمالِ ما اصْحابُ الشِّمالِ- فى سَمُوْمٍ وَحَميمٍ‌

(واقعه- ٢٧ و ٢٨ و ٤١ و ٤٢)

١٥- وَ اذا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ... عَلِمَتْ نَفْسٌ ما احتضَرَتْ‌

(تكوير ١٠ و ١٤)

ترجمه:

١- ما مردگان را زنده مى‌كنيم، و آنچه را از پيش فرستاده‌اند و تمام آثار آنها را مى‌نويسيم، و همه چيز را در «كتاب» احصا كرده‌ايم.

٢- و كتاب (كتابى كه نامه اعمال همه انسان‌هاست) در آنجا گذارده مى‌شود، امّا گنهكاران را مى‌بينى كه از آنچه در آن است ترسان و متوحش‌اند، و مى‌گويند واى بر ما! اين چه كتابى است كه هيچ عمل كوچك و بزرگى نيست مگر اين‌كه آن را شماره كرده است؟!

٣- آنها چنين مى‌پندارند كه ما اسرار پنهانى و سخنان در گوشى آنها را نمى‌شنويم آرى رسولان (فرشتگان) ما نزد آنها هستند و مى‌نويسند.