خالِدُونَ: «كسانى كه مرتكب گناهان شدند كيفر را به مقدار آن دارند، و ذلت و خوارى آنها را فرا مى‌گيرد، و هيچ چيز نمى‌تواند آنها را از (مجازات) الهى نگه دارد، گويى صورتهايشان را پاره‌هايى از شب ظلمانى پوشانيده، آنها اصحاب آتشند و جاودانه در آن خواهند ماند».

در اينكه آيا افراد با ايمان به خاطر گناهان كبيره ممكن است عذاب جاودانه داشته باشند يا نه بحث مشروحى داريم كه به خواست خدا بعد از تفسير اين آيات مطرح خواهد شد.

٤- قاتلان و جانيان:

از آيات قرآن استفاده مى‌شود كه مرتكبان قتل عمد نيز عذاب جاودانه دارند، جنانكه در آيه ٩٤ نساء مى‌خوانيم: (وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزائُهُ جَهَنَّمَ خالداً فيها وَ غَضِبَ اللَّه عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَ اعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظيماً): «هركس فرد با ايمانى را از روى عمد به قتل برساند كيفر او دوزخ است، جاودانه در آن مى‌ماند، و خداوند بر او غضب مى‌كند، و او را از رحمتش دور مى‌سازد، و عذاب عظيمى براى او آماده ساخته است».

در اينجا چهار كيفر براى قاتلان عمد بيان شده است:

خلود در جهنم، غضب الهى، لعن و دور ساختن از رحمت پروردگار و آماده كردن عذاب عظيم براى آنان.

آيا اين كيفرها تنها در صورتى است كه در مقام توبه و جبران بر نيايند يا به هر حال دامان آنها را مى‌گيرد، احتمال دوّم بسيار بعيد به نظر مى‌رسد چرا كه حتى شرك كه بالاترين گناهان است با توبه برطرف مى‌شود، و مشركان باپذيرش اسلام بخشوده خواهند شد چگونه مى‌توان باور كرد كه قتل نفس از آن هم بالاتر باشد، بعلاوه در تاريخ اسلام آمده است كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم از قاتل حمزة بن عبد المطلب كه نامش «وحشى» بود گذشت نمود، و تو به او را پذيرفت بسيارى ديگر از مسلمانان نيز قاتلان پدران و فرزندان و برادران خود را بعد از اسلام آوردن و توبه كردن پذيرفتند البته مسلم است كه توبه از چنين گناه عظيمى كار ساده‌اى نيست، و تنها با گفتن استغفار مسأله تمام نمى‌شود بلكه يا تسليم قصاص شود و يا اولياء مقتول را به وسيله ديه و غير آن راضى كند، و با اعمال آينده، گذشته را جبران نمايد.

در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‌خوانيم كه فرمود: لَزَوالُ الدُّنيا وَ ما فيها اهْوَنُ عَلَى اللَّه مِنْ قَتْلِ‌