پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٢ - ٢- ماهيّت دُوزخ

٥- فَامَّا مَنْ طَغى- وَ اثَرَ الحَياةَ الدُّنْيا- فَانَّ الجَحِيمَ هِيَ المأوى‌ (نازعات ٣٧- ٣٩).

٦- كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الحُطَمَةِ- وَ ما ادْراكَ ما الحُطَمَةُ- نارُ اللَّه المُوقَدَةُ الَّتي تَطَّلِعُ عَلَى الافْئِدَةِ (همزه ٤- ٧).

٧- وَ امَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَامُّهُ هاوِيَةٌ- وَ ما ادْراكَ ماهِيَه- نارٌ حامِيَةٌ (قارعه ٨- ١١).

٨- كَلَّا انَّها لَظْي- نَزّاعَةً لِلشَّوى- تَدْعُوا مَنْ ادْبَرَ و تَوَلَّى‌ (معارج ١٥- ١٧).

ترجمه:

١- و جهنم ميعادگاه همه آنهاست. هفت در دارد.

٢- (امّا) به زودى او را وارد دوزخ مى‌كنيم و تو نمى‌دانى دوزخ چيست؟ (آتشى است كه) نه چيزى را باقى مى‌گذارد، و نه چيزى را رها مى‌سازد! پوست تن را به كلى دگرگون مى‌كند!.

٣- از آتشى بترسيد كه هيزم آن بدن‌هاى مردم (گنهكار) و سنگ‌هاست! و براى كافران آماده شده است.

٤- گروهى در بهشتند و گروهى در سعير (آتش).

٥- امّا آن كسى كه طغيان كرده، و زندگى دنيا را مقدم داشته مسلماً «جحيم» جايگاه اوست.

٦- چنين نيست كه او مى‌پندارد به زودى در «حطمه» پرتاب مى‌شود و تو چه مى‌دانى «حطمه» چيست؟ آتش برافروخته الهى است، آتشى كه از دل‌ها سربر مى‌زند!.

٧- و اما كسى كه ترازوهايش سبك است پناهگاهش «هاويه» و تو چه مى‌دانى «هاويه» چيست؟ آتشى سوزان.

٨- امّا هرگز چنين نيست (كه آنها مى‌پندارند) شعله‌هاى سوزان آتشى است كه دست‌