سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٧ - قلب شيفتة جمال ربوبي

بخورد و نيازهاي دنيوي خودش را تأمين كند، او به تأمين حداقل نيازهاي خود نيز نمي‌پرداخت. كسي كه بندة شكم و شهوت است، لياقت بندگي خدا را ندارد، ازاين‌جهت از عبادت لذت نمي‌برد و از انجامش احساس خستگي مي‌كند. اما كسي كه لايق بندگي خداست، چنان از عبادت و راز و نياز با خدا لذت مي‌برد كه جز براي پرداختن به امور ضروري زندگي‌اش، حاضر نيست عبادت را رها كند و خود را از فيض نجواي با معبود محروم سازد.

قلب شيفتة جمال ربوبي

وَهَيَّمْتَ قَلْبَهُ لِإِرادَتِكَ وَاجْتَبَيْتَهُ لِمُشَاهَدَتِك. در زبان عربي از شيفتگي به «هيام» تعبير مي‌شود، و آن حالت شديد محبت است كه در پيِ آن، عاشق با همة وجود مجذوب معشوق مي‌شود و جذبه‌اش او را واله و سرگشته مي‌سازد. اين حالت چنان انسان را از خود غافل مي‌گرداند و همة هوش و حواسش را متوجه محبوب مي‌سازد كه وقتي ديگران رفتار و حالات او را مي‌نگرند، ديوانه‌اش مي‌پندارند. انسان براثر معرفت و محبت خالصانه به خداوند و بندگي‌اش، با همة وجود شيفتة وي مي‌شود و ديگر به غير او توجهي ندارد و توجه و نظرش يك‌پارچه به معبود معطوف مي‌شود. امام سجاد(عليه السلام)نيز از خداوند درخواست مي‌كنند كه ايشان را در شمار مجذوبان و شيفتگانش و كساني كه آنان را براي مشاهده‌اش برگزيده است قرار دهد. دربارة مقام مشاهده در مباحث گوناگون و ازجمله در چند جلسة قبل سخن گفتيم. فهم و درك واقعيت مشاهدة خداوند بسيار دشوار است و چنان‌كه از آيات و روايات استفاده مي‌شود، اولياي خدا و مؤمنان كامل به مراتبي از مشاهدة خداوند نائل مي‌گردند. البته اين مشاهده، حسي نيست و به‌معناي مشاهدة خداوند با چشم دل و نور ايمان است. ازاين‌رو، وقتي از امير مؤمنان(عليه السلام) سؤال شد كه آيا خدايت را مشاهده كرده‌اي؟ حضرت در پاسخ فرمودند: أ فَأعْبُدُ مَا لَا أ رَى؟ فَقَالَ