سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٩ - ٢ ولايت خاص تكويني خداوند

به تعالي و كمالْ اعمال مي‌گردد و بر اساس آن خداوند حتي افكار و رفتار اختياري آنها را در جهت تعالي و كمالْ تدبير و هدايت مي‌كند. خداوند دربارة اين ولايت تكويني خاص خود مي‌فرمايد: اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ...؛[١] «خدا سرپرست و كارساز مؤمنان است و آنان را از تاريكي‌ها به روشنايي مي‌برد...».

لازمة ولايت خاص الهي محبت است و از اين نظر اگر كسي مشمول ولايت خاص خداوند قرار گرفت، محبوب خداوند نيز هست و چون محبت طرفيني است، ولايت به‌معناي محبت نيز طرفيني است و وقتي خداوند وليّ كسي گرديد، او نيز وليّ خدا مي‌گردد و بر اين اساس ما دربارة امير مؤمنانأشهدُ أنَّ عَلياً وَليُّ الله.

وقتي كساني به خداوند تقرب جستند و فقط با او سروكار داشتند و همواره به ياد خداوند بودند و پيرو محض دستورات او گرديدند، خداوند نيز امور آنان را تدبير مي‌كند و در پرتو ولايت الهي، آنان به مصالح و منافع واقعي دنيوي و اخروي دست مي‌يابند. در برخي از آيات اين ولايت كه درحق مؤمنان اعمال مي‌گردد با واژة «مولي» بيان شده است: ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لا مَوْلَى لَهُمْ؛[٢] «اين [فرجام هلاكت و نابودي براي كافران] ازآن‌روست كه خدا يار و ياور مؤمنان است و كافران را يار و ياوري نيست».

وقتي خداوند بر بندگان مؤمن خاص خود ولايت داشت، آنان به خداوند توكل مي‌كنند و تقدير و اصلاح امور را به او واگذار مي‌كنند. البته اين ولايت به‌تناسب اختلاف مراتب ايمان اشخاصْ متفاوت مي‌گردد و هركس از ايمان قوي‌تري برخوردار بود، اِعمال ولايت الهي درحق او قوّت و وسعت بيشتري خواهد داشت. اين ولايت الهي دربارة