سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٥ - اميد به لطف و كرم الهي و درخواست فرجام نيك و منزلگاه بهشت

زمان حواله داده‌اند. اين مطلب گوياي اين است كه در هر زمان توسل و توجه به امام همان زمان اهميت خاصي دارد. ما به هركس توسل مي‌جوييم، نبايد فراموش كنيم كه واسطة فيض الهي امام زمان٤ است و به‌واسطة آن حضرت است كه بركات الهي به‌سويمان سرازير مي‌شود و از رحمت الهي بهره‌مند مي‌شويم. پس نبايد در دعاهايمان، توسل به آن حضرت را فراموش كنيم.

اميد به لطف و كرم الهي و درخواست فرجام نيك و منزلگاه بهشت

وَقَدْ حَلَّ رَجائى‏ بِحَرَمِ كَرَمِكَ وَحَطَّ طَمَعى بِفِنَاءِ جُودِكَ، فَحَقِّقْ فيكَ اَمَلى‏، وَاخْتِمْ بِالْخَيْرِ عَمَلى‏، وَاجْعَلْنِى‏ مِنْ‏ صَفْوَتِكَ الَّذينَ اَحْلَلْتَهُمْ بُحْبُوحَةَ جنَّتِكَ، وَبوَّأْتَهُمْ دَارَ كَرامَتِكَ، وَاَقْرَرْتَ اَعْيُنَهُمْ بِالنَّظَرِ اِلَيْكَ يَوْمَ لِقائِكَ، وَاَوْرَثْتَهُمْ مَنازِلَ الصِّدْقِ فِى‏ جِوَارِك؛ اميدم به حريم كرمت بسته شده و طمعم در آستان جود و احسانت فرود آمده است. پس تو اي خدا، اميد و آرزويم به لطف و كرمت را برآور و كارم را ختم به خير گردان و مرا درزمرة بندگان خاص و برگزيده‌ات قرار ده؛ آنان كه در بهشت خود درآوردي و در منزل كرامت و عزتت جايگاه بخشيدي و ديده‌هايشان را به مشاهدة حسن و جمالت در روز ملاقاتت روشن كردي و وارث‌ منزل‌هاي راستين در جوار خود گردانيدي.

حضرت پس از آنكه فرمودند خدايا من دو وسيله براي توسل و تقرب به تو دارم كه عبارت‌اند از عواطف رحمت و شفاعت پيامبر(صلى الله عليه وآله)، مي‌فرمايند اميد من در حريم لطف و كرم تو فرود آمده است؛ يعني من از خود چيزي ندارم و چشمم فقط به لطف و كرم تو دوخته شده است. عواطف رحمت و شفاعت نيز ناشي از لطف و كرم تو و جلوه‌هاي آن هستند. كسي باورمندانه و از صميم دل چنين مي‌گويد كه هيچ اميدي