سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٧١ - دنيا، سراي آزمايش و انتخاب مسير سعادت يا تباهي
که چنين امکاني را براي ما فراهم آورده، ارزشمند است. اينكه در آموزههاي ديني، دنيا نکوهش شده و نيز امام سجاد(عليه السلام) در پيشگاه خداوند از دنيا شکوه ميکنند و ميفرمايند: «خدايا! ما را در سرايي منزل دادي که آکنده از فريب و مکر است»، ازآنروست که ما مواظب باشيم فريب شيطان و مظاهر دنيوي را نخوريم؛ براي دنيا اصالت قايل نشويم و آن را هدف خويش قرار ندهيم. آري؛ در آموزههاي ديني و در بيانات معصومين و نيز در بسياري از آيات قرآن، فريفته شدن به لذتهاي دنيوي، افتادن در ورطة دنيا و غفلت از آخرت نکوهش شده است. براي نمونه به چند آيه از قرآن اشاره ميكنيم:
١. فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ؛[١] «پس زندگاني دنيا شما را نفريبد و مبادا [شيطان] فريبکار، شما را به [کرم] خدا مغرور سازد»؛
٢. إِنَّمَا مَثَلُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَ نْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الأرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالأنْعَامُ حَتَّى إِذَا أخَذَتِ الأرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَ هْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَيْهَا أتَاهَا أَمْرُنَا لَيْلا أَ وْ نَهَارًا فَجَعَلْنَاهَا حَصِيدًا كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالأمْسِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ؛[٢] «جز اين نيست که مَثَلِ [وصف] زندگي اين جهان مانند آبي است که از آسمان فروفرستادهايم؛ سپس رُستنيهاي زمين از آنچه مردم و چارپايان ميخورند به آن درآميخت [و روييد]؛ تا آنگاه که زمين آرايش خود را [از شکوفهها و گلها] برگرفت و آراسته شد و اهل آن پنداشتند که آنان بر [بهرهمندي از] آن قدرت دارند. [ناگاه] فرمان ما شبي يا روزي دررسيد؛ پس آن را چنان درويده کرديم که گويي ديروز هيچ نبوده است. چنين آياتي را براي گروهي که ميانديشند بهتفصيل بيان ميکنيم»؛
٣. اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الأمْوَالِ وَالأوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الآخِرَةِ عَذَابٌ
[١] لقمان (٣١)، ٣٣. [٢] يونس (١٠)،٢٤.