سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٨ - تأمين سعادت انسان در پرتو رأفت و رحمت الهي

گردانده‌اند، اما وجود ايمان در آن انسان گنهكار او را لايق بهره‌مند شدن از شفاعت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) ساخته است. براي انسان، بسيار ارزشمند و شادي‌بخش است كه بتواند تا لحظة مرگ، ايمانش را حفظ كند و تحت تأثير شبهات قرار نگيرد، يا آنكه چندان گناه نكند كه قلبش كاملاً سياه شود و ايمان از دلش خارج گردد و درنتيجه لياقت برخوردار شدن از شفاعت در قيامت را در خود حفظ كند. بي‌ترديد انسان با خطر لغزش و انحراف مواجه است و ممكن است ايمانش را از دست بدهد؛ ازاين‌رو پيوسته بايد خائف و ترسان باشد و ازسوي ديگر، اميدوار كه نسيم رحمت الهي وزيدن گيرد و او را درمعرض هدايت و بهره‌مندي از شفاعت پيامبر اكرم و اهل‌بيت(عليهم السلام) قرار دهد.

چنان‌كه گفتيم كساني كه از گناهان كبيره خودداري مي‌كنند و بر گناهان صغيره اصرار نمي‌ورزند، مشمول مغفرت قرار مي‌گيرند و حتي در عالم برزخ نيز كيفر و عذابي متوجه آنان نمي‌شود. اما كساني كه مرتكب گناهان كبيره شده‌اند يا بر گناهان صغيره اصرار ورزيده‌اند و از آن گناهان توبه نكرده‌اند، درصورتي‌كه با ايمان از دنيا بروند، در عالم برزخ كيفر و عذاب مي‌بينند، اما در عالم قيامت مشمول شفاعت قرار مي‌گيرند؛ زيرا رسول خداإِدَّخَرْتُ شَفاعَتي لِإَهْلِ الْكَبَائِرِ مِنْ أُمَّتيِ؛[١] «شفاعتم را براي امتم كه مرتكب گناهان كبيره شده‌اند، اندوخته‌ام».

تأمين سعادت انسان در پرتو رأفت و رحمت الهي

در پايان بحث نگاهي دوباره به بخش نخست مناجات متوسلين مي‌افكنيم. مفهوم «عواطف» در جملة اول، اميال و جاذبه‌ها است. گرچه ما «عاطفه» را كه جمع آن «عواطف» است به‌معناي حالتي رواني به كار مي‌بريم و نگاه روان‌شناختي به آن داريم؛