سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٦٣ - دنيا بستر رشد و تعالي انسان

پرسش مزبور ناشي از جهل دربارة حکمت وجود بهشت، و شرط ورود بدان است. براساس آموزه‌هاي قرآني و روايي، راهيابي به بهشت و برخورداري از نعمت‌هاي آن، در پرتو اعمال اختياري انسان تحقق مي‌يابد و آنچه در آخرت نصيب مؤمنان مي‌شود، نتيجة عمل صالح آنهاست. اگر انسان از فکر و انديشه‌اي سالم برخوردار باشد و در‌صدد اطاعت از خداوند و انجام اعمال صالح برآيد، نعمت بهشت براي او فراهم مي‌شود. به‌تعبيرديگر، انسان با هر عمل صالحي که انجام مي‌دهد، امکان بهره‌مندي از حيات بهشتي و نعمتي از نعمت‌هاي بهشت را براي خود رقم مي‌زند و هرقدر بر اعمال صالح خود بيفزايد، از نعمت‌هايي فزون‌تر و مرتبه و مقامي والاتر در بهشت برخوردار مي‌شود. بر اين اساس امام باقر(عليه السلام) در روايتي از رسول خدا(صلى الله عليه وآله) چنين نقل مي‌کنند:

مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ غَرَسَ اللَّهُ لَهُ بِهَا شَجَرَةً في الْجَنَّةِ وَمَنْ قَالَ أَلْحَمْدُ لِلَّهِ، غَرَسَ اللَّهُ لَهُ بِهَا شَجَرَةً في الْجَنَّةِ وَمَن قَالَ لا إلَهَ إلاّ اللَّهُ غَرَسَ اللَّهُ لَهُ بِهَا شَجَرَةً في الْجَنَّةِ وَمَن قَالَ أَللَّهُ أَکبَرُ غَرَسَ اللَّهُ لَهُ بِهَا شَجَرَةً في الْجَنَّةِِ. فَقَالَ رَجُلٌ مِن قُرَيش: يا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ شَجَرَنَا في الْجَنَّةِ لَکَثِيرٌ. فَقَالَ: نَعَمْ وَلَکِنْ إِياکُم أَن تُرْسِلُوا عَلَيهَا نيرَاناً فَتُحْرِقُوهَا وَذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يقُولُ: «يا أَيُهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلا تُبطِلُوا أَعمَالَکُم»؛[١]و[٢] هرکس که «سبحان الله» بگويد، خداوند درختي در بهشت برايش مي‌کارد؛ و کسي که «الحمدلله» بگويد، براي او نيز خداوند درختي در بهشت مي‌نشاند؛ و کسي که «لا اله الا الله» بگويد، براي او نيز خداوند در بهشت درختي بنشاند و نيز براي کسي که «الله‌اکبر» بگويد، خداوند درختي در بهشت مي‌کارد. در اين هنگام مردي از قريش به حضرت عرض کرد: اي رسول خدا! پس ما