سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٥ - توجه كامل به خداوند؛ پيامد محبت خالص به معبود

گفتار چهل‌ويكم

جلوه‌هايي ديگر از محبت به خداوند (١)

توجه كامل به خداوند؛ پيامد محبت خالص به معبود

خواندن ادعيه و مناجات‌هاي اهل‌بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) باعث مي‌شود كه انسان با صفات عالي انساني و مقامات والايي كه مي‌تواند بدانها دست يابد و نيز شيوة صحيح ارتباط با خداوند آشنا گردد. اين آموزه‌هاي ارزشمند ديني، انسان را با حقايقي آشنا مي‌سازد كه اشتغالات مادي و شرايط زندگي دنيوي كمتر فرصت انديشيدن دربارة آنها را در اختيارش مي‌نهد. با مطالعة آن مناجات‌ها و ادعيه، انسان به مسير حركت تكاملي و سازوكار و ابزاري كه پيمودن آن مسير را برايش تسهيل مي‌كند آگاه مي‌شود و به سود و زيان خويش واقف مي‌گردد و درمي‌يابد كه زندگي در آب و نان و عيش و نوش خلاصه نمي‌شود و فراتر از آنها حقايقي وجود دارند كه به حيات انسان هويت و تعالي مي‌بخشند و ترسيم‌كنندة حيات انساني و معنوي او هستند. ازجمله در مناجات محبّين كه بر محور محبت و قرب الهي سامان يافته، ما به عالي‌ترين خصلت‌هاي الهي و انساني كه همان محبت به خداوند است، رهنمون مي‌شويم. چنان‌كه گذشت، در طليعة آن مناجات، حضرت از خداوند درخواست مي‌كنند كه محبت ايشان را به خود خالص گرداند. پرواضح است كه قلب آن حضرت آكنده از محبت خداست، اما از خدا