سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧١ - سختي هجران و فراق براي اولياي خدا

بي‌ترديد امير مؤمنان(عليه السلام)، خطر عذاب جهنم و شدت سوزندگي آتش آن را بهتر از ما مي‌شناسند، اما چون درد فراق خداوند را شديدتر، خطرناک‌تر و سوزنده‌تر از عذاب و آتش جهنم مي‌دانند، مي‌فرمايند که اگر بر آتش و عذاب جهنم صبر کنم، نمي‌توانم بر درد فراق خداوند صبر کنم. همچنين خدا قهر الهي را شديدترين و سخت‌ترين عذاب‌هايش برمي‌شمارد و مي‌فرمايد:

إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلا أُولَئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ؛[١] کساني که پيمان خدا و سوگندهايشان را به بهاي اندک، دادوستد مي‌کنند [يعني کساني که پيمان خدا و سوگند‌هاي خويش را که «به پيامبر(صلى الله عليه وآله)، ايمان مي‌آوريم و او را ياري مي‌کنيم» از دست مي‌دهند و دربرابر آن، متاع دنيا مانند رياست و رشوه، مي‌ستانند] در آخرت بهره‌اي ندارند و خدا در روز رستاخيز با آنان سخن نگويد و به آنها ننگرد و [از آلودگي گنا‌هان] پاکشان نسازد و ايشان را عذابي است دردناک.

در‌صورتي انذار خداوند در آية شريفه بر انسان اثر مي‌گذارد که او اهميت و ضرورت توجه و نظر کردن خداوند به خود را درک کند و درنتيجه بداند که قهر الهي چه عذاب بزرگي است و چقدر براي انسان رنج‌آور است. مانند کودک که اهميت و قدر نوازش و محبت مادر را مي‌شناسد، مي‌داند که قهر و بي‌توجهي او چقدر رنج‌آور است، تاآنجا‌که حاضر است مادر او را کتک بزند، اما با او قهر نکند. اما کسي که طعم لقاي الهي را نچشيده، و لذت نگاه خداوند به خود را نمي‌شناسد، عذاب قهر الهي را نيز درک نمي‌کند.