سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٠ - ضرورت برتري محبت به خدا بر محبت به غيرخدا
دوستان تزاحم دارد و انسان بر سر دوراهي اجابت درخواست دوستان خود قرار ميگيرد و درنتيجه خواستة كسي را كه بيشتر دوست ميدارد ترجيح ميدهد. فراواناند كساني كه خداوند را دوست ميدارند، چنانکه ديگران را نيز دوست ميدارند و تا هنگامي كه بين اين دوستيها تزاحمي رخ نداده است، انسان به مقتضاي آن دوستيها عمل ميكند؛ مثلاً انسان بر اساس محبت به خداوند نماز ميخواند و به انجام نوافل ميپردازد و تزاحمي نيز بين اينگونه عبادات با محبت به غيرخدا وجود ندارد و ازاينرو محبت به خدا و محبت به غيرخدا و به تبع آن دو، انجام درخواست خدا با درخواست غيرخدا جمعشدني هستند. اما گاهي بين درخواست خدا و محبت به او با درخواست غيرخدا و محبت به غير او تزاحم و تضاد رخ ميدهد و در اين فرض دوستان واقعي خدا، محبت خدا و خواست او را بر محبت سايرين و خواست آنان ترجيح ميدهند و به مقتضاي ايمان و وظيفة بندگيشان عمل ميكنند. خداوند دربارة تزاحم دوستي خدا با دوستي غيرخدا و ضرورت ترجيح محبت به خدا بر محبت به ديگران ميفرمايد:
قُلْ إِنْ كَانَ آبَاؤُكُمْ وَ أ بْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَ أ زْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَ أ مْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَ حَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَ مْرِهِ وَاللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِين؛[١] «بگو: اگر پدرانتان و پسرانتان و برادرانتان و همسرانتان و خويشاوندانتان و مالهايي كه به دست آوردهايد و تجارتي كه از كسادي و بيرونقي آن ميترسيد و خانههايي كه به آنها دلخوشيد، نزد شما از خدا و پيامبر او و جهاد در راه او دوستداشتنيترند، پس منتظر باشيد تا خدا فرمانش را [به اجرا در]آورد؛ و خدا مردم نافرمان را راه ننمايد».
[١] توبه (٩)، ٢٤.