سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٥٤ - نقش دنيا در لغزش و انحراف انسان

مي‌کند؛ اگر کسي او را از مسير منحرف كند، به اين رفتار و منحرف کردن آن شخص از مسيري که به مقصدي ويژه مي‌انجامد، فريب و مکر مي‌گويند. ما براي هدفي متعالي و مقدس آفريده شده‌ايم. اين هدف از چنان عظمتي برخوردار است که مقام خلافت الهي بر آن اطلاق شده است. خداوند در تبيين علت آفرينش انسان و هدفي که آدم براي آن آفريده شده است، مي‌فرمايد: إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأرْضِ خَلِيفَةً...؛[١] «من در زمين جانشيني [براي خود] خواهم آفريد». خداوند همچنين دربارة هدف خلقت مي‌فرمايد: انسان براي فرجام مبارک و منزل ابدي آخرت و بهشت آفريده شده است که در آن حيات ابدي، در جوار خداوند خواهد بود؛ همان منزل و مأوايي که همسر باايمان فرعون در زير شکنجه‌هاي فرعونيان از خداوند درخواست کرد:

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلا لِلَّذِينَ آمَنُوا اِمْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ؛[٢] و خدا براي کساني که ايمان آورده‌اند مَثَلي آورده است: زن فرعون را؛ آن‌گاه که گفت: پروردگارا! براي من نزد خويش در بهشت خانه‌اي بساز و مرا از فرعون و کردار او و از گروه ستمکاران بِرَهان.

خداوند در شأن اين منزل و مأوا مي‌فرمايد:إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ * فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ؛[٣]«همانا پرهيزكاران در بوستان‌ها و [کنارِ] جوي‌ها باشند؛ در نشستگاهي راستين (بهشت جاودان) نزد پادشاهي توان».

خداوند همة زمينه‌ها و عوامل دستيابي به آن مقصد متعالي را فراهم آورده است. او هدايت فطري، هدايت عقلي، هدايت به‌‌وسيلة انبيا و دين الهي را در اختيار ما نهاده