سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٧ - نصاب محبت به خداوند

اين نصاب فراتر رود، فضيلت و ارزش بيشتري را براي ما در پي خواهد داشت. طبيعي است كساني چون زن و فرزند كه محبوب ما هستند، توقعاتي از ما دارند؛ مثلاً زن از شوهر خود مي‌خواهد كه فلان لباس يا فلان خانه را برايش تهيه كند يا او را به فلان مهماني ببرد. گاهي اين درخواست‌ها با تكليف شرعي انسان تزاحم دارند و انجامشان متوقف بر مخالفت با تكليف الهي و ارتكاب حرام است. ازاين‌رو انسان بر سر دوراهي تأمين خواستة نزديكانش و انجام تكاليف الزامي الهي قرار مي‌گيرد. چه‌بسا زن، شوهرش را تهديد مي‌كند كه اگر خواستة او را انجام ندهد از او جدا مي‌شود كه با عملي شدن اين تهديد، زندگي خانوادگي مرد متلاشي مي‌گردد و تأمين آن خواسته متوقف بر آن است كه شوهر از راه نامشروع پولي فراهم كند و صرف تأمين خواستة همسرش گرداند؛ يا در شرايط خاص بر انسان واجب مي‌شود كه روانة جبهة جنگ با دشمنان خدا گردد و نزديكانش به اين امر رضايت نمي‌دهند؛ درنتيجه خواستة خداوند و تكليف شرعي با خواستة ديگران تزاحم دارد و در اين صورت اگر محبت به نزديكان بر محبت به خداوند غلبه يافت، انسان با تكليف الهي مخالفت مي‌ورزد و مشمول عقوبت او مي‌شود. با توجه به اينكه غلبه داشتن محبت به خداوند بر محبت ديگران الزامي است، چه اينكه اگر محبت وي بر محبت به ديگران غلبه داشت، انسان در شرايط ويژه و در مقام تزاحم، فرمان او را بر خواستة ديگران ترجيح مي‌دهد و شانه از زير بار اطاعتش خالي نمي‌كند، خداوند در مقام تهديد مسلمانان مي‌فرمايد:

قُلْ إِنْ كَانَ آبَاؤُكُمْ وأَ بْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وأَ زْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وأَ مْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا و َتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أ حَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَاد فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأمْرِهِ وَاللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِين؛[١]