سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٣ - ٢ برداشت دوم از قرب الهي

ذيل روايت كه در آن خداوند مي‌فرمايد: ان سألني اعطيته وان استعاذني أعذته، مؤيد تفسير مزبور از قرب الهي است كه بر اساس آن با تقرب به‌سويِ خداوند، خواسته‌ها و دعاهاي انسان به درگاه او به اجابت مي‌رسد؛ چنان‌كه مقرب بودن نزد حاكم به اين معناست كه خواسته‌هايي كه نزد سلطان عرضه مي‌كند، اجابت مي‌شود.

٢. برداشت دوم از قرب الهي

در توجيه اول از قرب الهي، قرب به خداوند، امري معنوي و اعتباري است، اما تفسير و توجيه دومي نيز از قرب الهي ارائه شده كه در آن قرب الهي امري معنوي و واقعي (نه اعتباري) است و اين معنا در بسياري از آيات تأييد شده است؛ ازجمله خداوند دربارة مقام و منزلت شهدا در پيشگاهش مي‌فرمايد: وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أ مْوَاتًا بَلْ أَ حْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُون؛[١] «و كساني را كه در راه خدا كشته شدند، مرده مپندار، بلكه زندگان‌اند و نزد پروردگارشان روزي داده مي‌شوند».

در آية شريفه سخن از آن نيست كه كساني از خداوند تقاضايي دارند و او به سبب رضايت از آنان درخواستشان را اجابت مي‌كند، بلكه سخن از آن است كه شهدا در نزد خداوند به سر مي‌برند و در محضر او از روزي بهشتي‌شان بهره‌مند مي‌گردند و درنتيجه از آية شريفه استظهار مي‌شود كه قرب به خداوند، نائل گشتن به محضر الهي است. در آية ديگر نيز خداوند دربارة جايگاه و مقام متقيان در بهشت مي‌فرمايد: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ * فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ؛[٢] «همانا متقيان در بوستان‌ها و [كنارِ] جوي‌ها باشند. در نشست‌گاهي راستين (بهشت جاودان) نزد پادشاهي توانا (خداي متعال)».