سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٨ - ٢ ولايت خاص تكويني خداوند

در آيه‌اي ديگر ايمان آوردن به ولايت ‌الله و تدبير و حاكميت مطلق او بر جهان هستي نسبت داده شده است:‌ وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تُؤْمِنَ إِلاّ بِإِذْنِ اللَّهِ...؛[١] «و هيچ‌كس را توان آن نيست كه ايمان بياورد مگر به خواست خدا...».

وقتي خداوند به همة هستي و امور، ولايت و حاكميت داشت، اراده و اختيار انسان نيز در بستر ولايت او اعمال مي‌گردد و انسان چيزي را مي‌تواند اراده كند و برگزيند كه در دايرة ارادة خداوند قرار گرفته باشد. خداوند در اين باره مي‌فرمايد: وَمَا تَشَاءُونَ إِلاّ أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا؛[٢] «و شما نمي‌خواهيد مگر آنكه خدا بخواهد؛ همانا خداوند دانا و باحكمت است».

جهان آخرت در واقع، صحنة ظهور حاكميت خداوند و ولايت اوست و در روز قيامت كه حجاب‌ها از برابر ديدة بندگان كنار خواهد رفت، همگان درمي‌يابند كه همة كارها با اراده و مشيت الهي انجام مي‌پذيرد و اراده‌اي جز ارادة الهي مستقلاً مؤثر و كارساز نيست: هُنَالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ...؛[٣] «آنجا (در روز رستاخيز) ياري و كارسازي تنها از آن خداست...».

در آيه‌اي ديگر مي‌فرمايد: يَوْمَ هُمْ بَارِزُونَ لا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ؛[٤] «روزي كه نمايان شوند، هيچ‌چيز از آنان بر خدا پوشيده نباشد، [ندا آيد كه] امروز پادشاهي از آنِ کيست؟ از آنِ خدا است،  آن يگانة بر همه چيره».

٢. ولايت خاص تكويني خداوند

البته خداوند داراي ولايت تكويني خاص نيز هست كه درحق اولياي خدا و ره‌يافتگان