تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١ - شرح آيات
در آسمان است آن امكانات آيندهاى كه پروردگار ما را به آنها راهنمايى مىكند، چه در آن بركاتى چندين برابر آن است كه اكنون از آنها برخوردار مىشويم، به همان گونه كه در آن بلاهايى است كه بايد به عمل/ ٤٢ صالح از آنها اجتناب كرد، و شايد آيات پس از اين تأويلى براى اين كلمه بوده باشد، چه پروردگار ما سبحانه و تعالى وعده داد- و وعده او راست است- به ابراهيم كه او را ذرّيّهاى خواهد بود، به همان گونه كه قوم لوط را به عذاب وعده داد، و فرشتگانش همه آنها را آوردند.
بعضى گفتهاند كه: معنى «و ما توعدون» بهشت است كه جايگاه آن را در آسمان قرار داده است. و شايد اين گفته درباره بعضى از باغهاى بهشت صحت داشته باشد، اما تمام جنت و بهشت پهنايى همچون بپهناى آسمانها دارد، و خدا داناتر است.
براى آيه تفسيرى ديگر نيز هست: و آن اين كه: خدا در نزد خود در آسمان (جهت بالا) همه روزيهاى بندگانش را مقدر كرده است، پس ديگر چرا بايد مردمان حريص باشند و همچون سگ به جان يكديگر بيفتند؟
آرى. سعى و كوشش واجب است، ولى ميان سعى براى دست يافتن به روزى و حتى رنج بردن در راه آن، و يكديگر را بر سر آن هلاك كردن (و گداختن در بوته آن) تا حدى كه در نزد آدمى هيچ همّى سواى آن ديده نشود، تفاوت بسيار است؛ بدين گونه و از اين راه شخصيت او مسخ مىشود، و از انسانيت بيرون مىآيد و حكم يك آلت اقتصادى را پيدا مىكند، هرگز چنين چيزى درست نيست. انسان چشم داشتهايى عالى دارد، و روزى تنها وسيلهاى براى رسيدن به آنها است. و به همين سبب از حديثى به جا مانده از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله آمده است كه گفت
«روزى چيزى است كه حرص حريص آن را پيش نمىكشد، و ناراضى بودن يك ناراضى از رسيدن آن جلوگيرى به عمل نمىآورد». [٣٠] ما ملاحظه مىكنيم كه روزى به نواحى متعددى از زندگى انسان ارتباط
[٣٠] - نور الثقلين، ج ٥، ص ١٢٦.