اين پندار را به صورتى حازم و شديد رد كرده و گفته است لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ أَنْ يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ* وَ قالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى‌ نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ «كسانى كه گفتند مسيح پسر مريم همان خدا است، كافر شدند، بگو: اگر خدا بخواهد مسيح پسر مريم و مادرش و همه كسانى را كه در زمين‌اند هلاك كند، چه كس چيزى را از خدا در دست دارد؟ و فرمانروايى بر آسمانها و زمين و آنچه ميان آنها قرار دارد، مخصوص خدا است، و هر چه را كه بخواهد مى‌آفريند و او بر همه چيز توانا است و جهودان و ترسايان گفتند كه ما فرزندان خداييم و دوستان او، بگو: پس چرا شما را به سبب گناهانتان عذاب مى‌دهد، نه چنين است و شما بشريد و از آفريدگان خدا، و او هر كه را كه بخواهد مى‌آمرزد، و هر كه را خواهد عذاب مى‌دهد، و فرمانروايى آسمانها و زمين و آنچه ميان آنها است مخصوص او است، و بازگشت به سوى او». [٥٩] و با تمسك به اين فرهنگ و طرز فكر گمراهانه، انجام دادن خيانت و تزوير و گناهان گوناگون را بر خود مى‌پسندند، و به همين سبب براى پيمانها و سوگندهاى خود با امتهاى ديگر به بهانه آن كه درس ناخوانده‌اند وزنى قايل نيستند، و خيانت كردن نسبت به ايشان را مباح مى‌دانند قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ‌ «گفتند كه بر ما در اميّين (درس ناخواندگان) راهى نيست»، [٦٠] ولى خدا اين عذر را نقش بر آب كرد و گفت بَلى‌ مَنْ أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى‌ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ‌ «هر كس كه به عهد وفا كند و از خدا بترسد پرهيزگار است و خدا پرهيزگاران را دوست مى‌دارد»، [٦١]/ ٢٦١ ثانيا: مغرور شدن به قوه و نيرو.

[٥٩] - المائدة/ ١٧ و ١٨.

[٦٠] - آل عمران/ ٧٥.

[٦١] - آل عمران/ ٧٦.