تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١١ - شرح آيات

از ارواح قرار داده است: آنان را با روح القدس تأييدشان كرده است كه به وسيله او چيزها را شناختند، و با روح الايمان تأييدشان كرده است كه به وسيله او از خداى عزّ و جلّ ترسيدند، و با روح القوة تأييدشان كرده است كه به وسيله او توانايى اطاعت از خدا را پيدا كردند، و با روح الشهوة تأييدشان كرده است كه به وسيله او شهوت فرمانبردارى از خداى عزّ و جلّ را پيدا كردند و از نافرمانى او بيزار شدند، و در ميان ايشان روح المدرج را قرار داده است كه به وسيله او آمد و شد مى‌كنند». [١٨] در حديث ديگرى به جا مانده از امام موسى الكاظم (عليه السّلام) كنيزان/ ٣٩٤ رسول اللَّه و امامان عليهم السلام آمده و آنان را از سابقون خوانده است. [١٩] از حديثى ديگر چنان برمى‌آيد كه در تفاضل در ايمان اولين و آخرين با يكديگر برابرند، و از امام صادق (عليه السّلام) روايت شده است كه از او پرسيدند

آيا ايمان درجات و منازلى دارد كه مؤمنان در داشتن آن درجات در نزد خدا با يكديگر تفاضل دارند و او گفت: «آرى» و سؤال كننده گفت: خدا رحمتت كند، آنها را براى من توصيف كن تا بفهمم، و او گفت: «خدا ميان مؤمنان مسابقه گذاشت، چنان كه در روز شرطبندى ميان اسبان دونده مسابقه مى‌گذارند، و سپس به آنان براى نزديك شدن به وى درجاتى مقرر داشت، پس براى هر زن از ايشان درجه سبقى قرار داد و در آن از حق او هيچ نكاست، و هيچ عقب مانده‌اى بر آن كه پيشى گرفته است مقدم نمى‌شود، و هيچ مفضولى بر فاضل، و بدين گونه ميان اوائل اين امت و اواخر آن تفاضل و تفاوت وجود ندارد ...». [٢٠] از اين همه چنان الهام مى‌گيريم كه مفهوم سبق عامتر از تقدّم زمانى محض نسبت به ايمان است، چه از اين طريق راه خيرات و مبادرت به درجات ايمان گسترده‌تر مى‌شود، و در حديث پيشين راوى از امام صادق عليه السّلام درباره درجات مسابقه پرسش كرد و امام به او در اين باره گفت كه خداى عزّ و جلّ اين استباق‌