تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٥ - شرح آيات
أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ «يا مىگويند كه: ما همگى يارى شده و پيروزيم.» آيا از آيات خدا اعراض مىكنند و به تكذيب حق مىپردازند و پيروى هواهاى نفس خويش مىكنند و آن گاه به چالش با سنّتهاى زندگى مىپردازند، و اعتمادشان بر جمعيت و قوتشان است؟! آيا اندازه قوت و جمع بودن ايشان نسبت به امتهاى گذشته چگونه است؟! أَ وَ لَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَ أَكْثَرُ جَمْعاً «آيا نمىداند كه خدا، قرنها پيش از او كسانى را هلاك كرده است كه نيروى بيشتر و جمع فزونتر داشتهاند؟»، [٦٢] وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ «و چه بسيار هلاك كرديم در قرنهاى پيش از ايشان كسانى را كه از ايشان نيروى بيشتر و شديدتر داشتند و به كاوش در سرزمينها پرداختند تا مگر راه گريزى پيدا كنند»، [٦٣] و سپس أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ ما لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَ أَرْسَلْنَا السَّماءَ عَلَيْهِمْ مِدْراراً وَ جَعَلْنَا الْأَنْهارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ «و چه بسيار هلاك كرديم در قرنهاى پيش از شما كسانى را كه به ايشان مكنت و توانايى بيش از مكنت و توانايى شما داده بوديم، و آسمان را بر ايشان ريزنده باران ساختيم، و نهرها از زير جايگاههاى آنان روان بود، پس آنان را به گناهانشان گرفتيم و هلاك كرديم و پس از آن صاحبان قرن ديگر آفريديم». [٦٤] خدا به كسانى كه به شماره و وسايل موجود در نزد خدا اعتماد دارند، تأكيد مىكند كه آينده ثابت خواهد كرد كه در اين اعتماد كردن دچار گمراهى شده بودهاند، و شكست خواهند خورد، و توجيهاتى بر اين كه گرفتار عذاب خدا نخواهند شد نادرست بوده است.
[٦٢] - القصص/ ٧٨.
[٦٣] - ق/ ٣٦.
[٦٤] - الأنعام/ ٦.