تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩ - شرح آيات

آنها است به صورت پيوستگى موجود ميان علت و معلول.

بيشتر مردم اين حقيقت را نمى‌دانند يا از آن غافلند كه ظواهر طبيعت و حوادث آن در فرمان تقديرى مبتنى بر حكمت است، و رفتار هر يك از افراد بشر- به اندازه خود- در اين ظواهر تأثير مى‌كند، و به همين جهت آرزوى آن دارند كه زندگيشان بهبود پيدا كند، ولى هيچ در آن تلاش نمى‌كنند كه رفتار خود را نيكوتر سازند، و قرآن پيوسته درباره اين حقيقت تأكيد مى‌كند تا مگر ما بتوانيم از كوتاهترين و ايمن‌ترين راهها به هدف خود، كه همانا بهبود بخشيدن به خويشتن است براى بهبود بخشيدن زندگى برسيم.

[٧] سپس پروردگار تبارك و تعالى به آسمانى سوگند ياد مى‌كند كه با كمال استحكام و استوارى بنا شده، و همچون زرههاى حلقه‌دار است كه حلقه‌هاى آن محكم به يكديگر پيوسته‌اند.

وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ‌ «و سوگند به آسمان تو بر تو.» شايد قرآن آسمان را به زره تشبيه كرده، و به همين سبب بر اثر اين تشبيه براى آن سه صفت قائل شده باشد

اول: اين كه همچون زره قوت و استحكام دارد.

دوم: اين كه زمين را از شهابها و آسمانسنگها و گازهاى زهرناك حفظ مى‌كند.

سوم: اين كه كرات موجود در آن به حلقه‌هاى زره مى‌مانند كه پراكنده‌اند ولى بعضى از آنها با/ ٢٠ بعضى ديگر پيوستگى محكم دارند. انسان در نخستين نظر چنان مى‌پندارد كه ميان خورشيد و زمين، يا ميان زمين و ماه، يا ميان جرمهاى منظومه شمسى و منظومه‌هاى موجود در كهكشانها رابطه‌اى وجود ندارد، ولى هرگز چنين نيست ... تو گويى چيزى شبيه زير پوش و زمينه‌اى از جاذبه همه كرات و منظومه‌ها و كهكشانها را كاملا به همان گونه ارتباط مى‌دهد كه حلقه‌هاى زره براى آن چنين مى‌كنند.

[٨] كنش و واكنش موجود ميان جرمهاى آسمانى و پاره‌هاى زمين لا بد