پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٦ - شرح و تفسير توجهى ديگر به مبدأ و معاد

نشانه‌هايش روشن و آشكار است» (لا يعود ما قد ولّى منه، و لا يبقى سرمدا ما فيه.

آخر فعاله، كأوّله. متشابهة أموره، متظاهرة أعلامه).

آرى، اگر دقت كنيم سلسله‌اى از اصول كلى را بر تاريخ بشر حاكم مى‌بينيم كه هر روز در چهره جديدى خود را نشان مى‌دهد و به همين دليل، هر كس مى‌تواند به آينده خود با دقت در تاريخ گذشتگان، آگاه شود؛ چرا كه تاريخ ديروز آينه تمام نماى امروز است.

پيوسته گروهى به قدرت مى‌رسند و همه چيز را در قبضه خود مى‌گيرند؛ چيزى نمى‌گذرد كه ناتوان مى‌شوند و قدرت را به اختيار يا به اجبار به ديگران مى‌سپارند.

هنگامى كه سرآمد حكومت آن‌ها فرا رسيد به حكم قطعى پروردگار بايد جاى خود را به ديگران دهند: «فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ».

همواره گروهى متولّد مى‌شوند؛ سپس به جوانى مى‌رسند بعد وارد مرحله پيرى و ناتوانى مى‌شوند و همچون برگ خشكيده‌اى در برابر تندباد اجل قرار مى‌گيرند و به مردگان مى‌پيوندند و در زير خاك‌هاى تيره و تار پنهان مى‌شوند.