پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٩ - ترجمه
بخش اوّل
الحمد للّه الّذي انحسرت الأوصاف عن كنه معرفته، و ردعت عظمته العقول، فلم تجد مساغا إلى بلوغ غاية ملكوته! هو اللّه الحقّ المبين، أحقّ و أبين ممّا ترى العيون، لم تبلغه العقول بتحديد فيكون مشبّها، و لم تقع عليه الأوهام بتقدير فيكون ممثّلا. خلق الخلق على غير تمثيل، و لا مشورة مشير، و لا معونة معين، فتمّ خلقه بأمره، و أذعن لطاعته، فأجاب و لم يدافع، و انقاد و لم ينازع.
ترجمه
: ستايش مخصوص خداوندى است كه اوصاف از بيان كنه ذات او عاجز است و عظمتش عقلها را از درك ذاتش باز داشته و به همين جهت عقل و خرد راهى براى وصول به منتهاى ملكوتش نيافته است. او خداوندى است ثابت و آشكار، ثابتتر و آشكارتر از آن چه چشمها مىبيند و با اين حال عقلها نمىتواند حدّى براى او بيان كند تا شبيهى براى او يافت شود و انديشهها هرگز اندازهاى براى او تعيين نمىكند تا همانندى داشته باشد. آفريدگان را بدون نمونه قبلى و مشورت مشاوران و بدون يارى كمك كاران آفريد، و خلقت موجودات به فرمان او كامل شد. همه اطاعتش را پذيرفتند و فرمانش را اجابت كردند و رد نكردند و رام و تسليم وى شدند و به مخالفت برنخاستند.