پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٧ - خطبه در يك نگاه

قرآن را در نمازها و شب و روز مى‌خوانند تا از آن بهره (معنوى و الهى) گيرند.» [١]

نكته قرآن و درمان بيمارى‌ها

درست است كه در احاديث متعددى از تأثير قرآن در شفاى بيمارى‌هاى جسمى نيز سخن به ميان آمده و از اين كلام بزرگ الهى دور نيست كه حتى مرده را زنده كند تا چه رسد به شفاى بيماران، ولى آن چه در كلام مزبور مى‌خوانيم، اشاره به درمان بيمارى‌هاى معنوى و اخلاقى است كه امام عليه السّلام انگشت بر چهار نوع از اين بيمارى‌ها (كفر، نفاق، جهل و گمراهى) گذارده است. امام عليه السّلام در ادامه بر توسّل به قرآن و عشق و علاقه به آن تأكيد مى‌فرمايد.

اين نكته نيز روشن است كه منظور، توسّل و عشق و محبّتى خالى از عمل نيست.

آن چه مهم است و سبب درمان اين بيمارى‌هاى اخلاقى، اجتماعى و اعتقادى مى‌شود، آگاهى بر مضامين آيات و به كار بستن آن‌هاست؛ همان گونه كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله از همين طريق، عقب افتاده‌ترين جوامع بشرى را به يك جامعه پيشرفته و نيرومند و سربلند مبدّل ساخت.

(١) اصول كافى، جلد ٢، صفحه ٦٠٧. (باب من حفظ القرآن ... ذيل حديث ١).