پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣١ - ترجمه

بخش اوّل‌

أيّها النّاس غير المغفول عنهم، و التّاركون المأخوذ منهم. ما لي أراكم عن اللّه ذاهبين، و إلى غيره راغبين! كأنّكم نعم أراح بها سائم إلى مرعى و بيّ، و مشرب دويّ، و إنّما هي كالمعلوفة للمدى لا تعرف ماذا يراد بها! إذا أحسن إليها تحسب يومها دهرها، و شبعها أمرها. و اللّه لو شئت أن أخبر كلّ رجل منكم بمخرجه و مولجه و جميع شأنه لفعلت، و لكن أخاف أن تكفروا فيّ برسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله.

ترجمه‌

: اى مردمى كه (غافليد، امّا) از شما غفلت نمى‌شود (و تمام كردارتان را مأموران الهى ثبت مى‌كنند) و اى كسانى كه (فرمان خدا را) ترك مى‌كنيد، اما شما را ترك نمى‌كنند؛ چه شده است كه مى‌بينم از خدا روى برتافته‌ايد و به غير او روى آورده‌ايد؟

گويا شما گله شتران يا گوسفندانى هستيد كه چوپان، آن‌ها را به چراگاه «وباخيز» و چشمه‌اى بيمارى‌زا مى‌برد (يا) شما همچون حيوان پروارى هستيد كه (آن را فربه مى‌كنند تا) گارد بر گلويش نهند، ولى خودش نمى‌داند، چه برنامه‌اى براى او در نظر گرفته شده است. او چنان است كه هرگاه به وى نيكى شود (و مقدارى علف نزد او بريزند) يك روز خود را يك عمر مى‌پندارد و سرنوشت خود را در سيرى و شكم‌پرورى مى‌بيند. به خدا سوگند! اگر بخواهم مى‌توانم هر يك از شما را از آغاز و پايان كارش و از تمام شئون زندگانى‌اش آگاه سازم؛ ولى از آن مى‌ترسم كه اين كار، سبب كافر شدن شما به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شود (و درباره من غلوّ كنيد و آن حضرت را به فراموشى بسپاريد).