اين مقام و عظمت) با شكم گرسنه از اين جهان رحلت كرد و با سلامت (روح و ايمان) به سراى ديگر وارد شد. او تا آن زمان كه از جهان رخت بر بست و دعوت حق را اجابت نمود سنگى روى سنگ ننهاد (و خانه محكمى براى خود نساخت)» (فإنّ اللّه جعل محمّدا- صلّى اللّه عليه و آله- علما للسّاعة، و مبشّرا بالجنّة، و منذرا بالعقوبة.

خرج من الدّنيا خميصا، و ورد الآخرة سليما. لم يضع حجرا على حجر، حتّى مضى لسبيله، و أجاب داعي ربّه).

اشاره به اين كه آن پيامبرى كه اين همه عظمت داشت كه نشانه قيامت و بشير و نذير الهى شمرده مى‌شد، چنان زندگانى ساده و زاهدانه‌اى داشت كه با شكم سير از دنيا نرفت و خانه مستحكمى براى خود نساخت (البتّه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله حجره‌هايى براى همسرانش در كنار مسجد ساخته بود كه از گل و شاخه‌هاى درخت نخل بود و تعبير به‌ «لم يضع حجرا على حجر» اشاره به خانه‌هاى مستحكم ثروتمندان است كه آن را با سنگ‌هاى محكم مى‌ساختند).

آن گاه چنين نتيجه مى‌گيرد: «چه منّت بزرگى خدا بر ما نهاده كه چنين پيشوا و رهبرى به ما عنايت كرده، تا راه او را بپوييم و قدم در جاى قدم‌هاى او نهيم» (فما أعظم منّة اللّه عندنا حين أنعم علينا به سلفا نتّبعه، و قائدا نطأ عقبه!).

آرى، يكى از نعمت‌هاى بزرگ خداوند بر انسان‌ها وجود پيشوايان بزرگ و آگاه است كه تمام حركات و سكنات زندگى آن‌ها آموزنده است و هيچ قوم و ملّتى همچون مسلمين جهان از اين موهبت عظيم بهره‌مند نشده‌اند؛ گر چه پيشوايان بزرگى داشتند ولى پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله پيشواى همه پيشوايان راستين است و چه كفران نعمتى از اين بالاتر كه با وجود چنين رهبرى در گمراهى بمانيم و از زندگى او درسى نياموزيم! سپس براى اين كه امام عليه السّلام ثابت كند اگر چنين سخنى مى‌گويد خود قبل از هر كس به آن عمل نموده و دقيقا گام در جاى گام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نهاده، مى‌فرمايد: «به خدا سوگند! آن قدر اين پيراهنم را وصله زدم كه از وصله كننده آن شرم دارم (تا آن جا كه) كسى به من‌