پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥ - ترجمه

بخش دوّم‌

منها: حتّى إذا كشف لهم عن جزاء معصيتهم، و استخرجهم من جلابيب غفلتهم استقبلوا مدبرا، و استدبروا مقبلا، فلم ينتفعوا بما أدركوا من طلبتهم، و لا بما قضوا من وطرهم.

إنّي أحذّركم، و نفسي، هذه المنزلة. فلينتفع امرؤ بنفسه، فإنّما البصير من سمع فتفكّر، و نظر فأبصر، و انتفع بالعبر، ثمّ سلك جددا واضحا يتجنّب فيه الصّرعة في المهاوي، و الضّلال في المغاوي و لا يعين على نفسه الغواة بتعسّف في حقّ، أو تحريف في نطق، أو تخوّف من صدق.

ترجمه‌

: (اين وضع دنيا پرستان غافل همچنان ادامه مى‌يابد) تا هنگامى كه خداوند پرده از كيفر گناهانشان بردارد و آن را به آن‌ها نشان دهد و آنان را از پشت پرده‌هاى غفلت بيرون كشد.

در اين هنگام به استقبال آن چه پشت كرده بودند مى‌شتابند و به آن چه روى آورده بودند، پشت مى‌كنند. آن‌ها (مى‌بينند) نه از آن چه به آن رسيدند نفعى بردند و نه از مواهبى كه به دست آوردند بهره‌اى گرفتند.

من شما و خويشتن را از چنين وضعى بر حذر مى‌دارم؛ هر كس بايد از (مواهب و امكانات) خويشتن بهره گيرد؛ چرا كه شخص بصير و بينا كسى است كه (با گوش خود) بشنود و بينديشد و با (چشم خود) ببيند و عبرت گيرد؛ سپس در جاده روشنى گام نهد كه‌