پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٣ - ترجمه

بخش دوّم‌

فخرجوا يجرّون حرمة رسول اللّه- صلّى اللّه عليه و آله- كما تجرّ الأمة عند شرائها، متوجّهين بها إلى البصرة، فحبسا نساءهما في بيوتهما، و أبرزا حبيس رسول اللّه- صلّى اللّه عليه و آله- لهما و لغيرهما، في جيش ما منهم رجل إلّا و قد أعطاني الطّاعة، و سمح لي بالبيعة، طائعا غير مكره، فقدموا على عاملي بها و خزّان بيت مال المسلمين و غيرهم من أهلها، فقتلوا طائفة صبرا، و طائفة غدرا. فو اللّه لو لم يصيبوا من المسلمين إلّا رجلا واحدا معتمدين لقتله، بلا جرم جرّه، لحلّ لي قتل ذلك الجيش كلّه، إذ حضروه فلم ينكروا، و لم يدفعوا عنه بلسان و لا بيد. دع ما أنّهم قد قتلوا من المسلمين مثل العدّة الّتي دخلوا بها عليهم!

ترجمه‌

: آن‌ها (طلحه و زبير و هم دستانشان) به سوى بصره حركت كردند؛ در حالى كه همسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را همچون كنيزى كه به بازار برده فروشان مى‌برند، به دنبال خود كشاندند. آن‌ها همسران خود را در خانه‌هايشان پشت پرده نگه داشتند (تا از نظر نامحرمان دور باشند) ولى پرده نشين حرم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را در برابر ديدگان خود و ديگران ظاهر ساختند؛ در ميان لشكرى كه همه آن‌ها به من قول اطاعت داده بودند و با رضايت كامل و بدون اكراه با من بيعت كرده بودند! آن‌ها به فرماندار من در بصره و همچنين خزانه‌داران بيت المال مسلمين و به مردم ديگرى از اهل آن شهر حمله كردند؛