پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٢ - شرح و تفسير ناپايدارى دنيا

با تقوا مى‌توان نيش زهر آلود گناهان را قطع كرد و با يقين به برترين مرحله مقصود رسيد.

بندگان خدا! خدا را خدا را؛ مراقب عزيزترين و محبوب‌ترين نفوس نسبت به خويش باشيد (دست كم بر خود رحم كنيد؛) چرا كه خداوند راه حق را براى شما آشكار ساخته و طرق آن را روشن نموده است و سرانجام كار (از دو حال خارج نيست) يا بدبختى دايمى است و يا نيكبختى هميشگى؛ حال كه چنين است در اين ايّام فانى براى ايّام باقى زاد و توشه فراهم سازيد، زاد و توشه لازم به شما معرفى شده و فرمان كوچ داده شده است و با سرعت شما را به حركت در آورده‌اند. شما همچون كاروانى هستيد كه در منزلگاهى توقف كرده و نمى‌دانيد چه وقت دستور حركت به او داده مى‌شود. بدانيد آن‌كس كه براى آخرت آفريده شده با دنيا (و دنيا پرستى) چه كار دارد؟ و آن كس كه به زودى ثروتش را از او مى‌گيرند، با اموال و ثروت دنيا چه مى‌كند؟ ثروتى كه (سودش براى دگران است و) مؤاخذه و حسابش بر او. اى بندگان خدا! آن چه را خداوند وعده نيك نسبت به آن داده است جاى ترك نيست و آن چه را از بدى‌ها نهى كرده قابل دوست داشتن نمى‌باشد. اى بندگان خدا! از روزى كه اعمال بررسى دقيق مى‌شود، بر حذر باشيد؛ روزى كه تزلزل و اضطراب در آن بسيار است و كودكان در آن پير مى‌شوند!

شرح و تفسير ناپايدارى دنيا

در اين بخش از خطبه امام عليه السّلام بعد از بيانات گذشته پيرامون ناپايدارى دنيا و آماده ساختن مخاطبان خود براى شنيدن اندرزهاى نافع و سودمند مى‌فرمايد: «بندگان خدا بدانيد كه تقوا دژى است محكم و استوار (كه ساكنان خود را از گزند عذاب دنيا و آخرت حفظ مى‌كند) و فجور و بى‌تقوايى، حصارى سست و بى‌دفاع كه ساكنانش را (از خطرها) باز نمى‌دارد و كسى را كه به آن پناه برد حفظ نمى‌كند» (اعلموا، عباد اللّه، أنّ التّقوى دار حصن عزيز، و الفجور دار حصن ذليل، لا يمنع أهله، و لا يحرز من لجأ إليه).