پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٣ - ترجمه

بخش هفتم‌

ثمّ إيّاكم و تهزيع الأخلاق و تصريفها، و اجعلوا اللّسان واحدا، و ليخزن الرّجل لسانه، فإنّ هذا اللّسان جموح بصاحبه. و اللّه ما أرى عبدا يتّقي تقوى تنفعه حتّى يخزن لسانه. و إنّ لسان المؤمن من وراء قلبه، و إنّ قلب المنافق من وراء لسانه: لأنّ المؤمن إذا أراد أن يتكلّم بكلام تدبّره في نفسه، فإن كان خيرا أبداه، و إن كان شرّا واراه. و إنّ المنافق يتكلّم بما أتى على لسانه لا يدري ماذا له، و ماذا عليه. و لقد قال رسول اللّه- صلّى اللّه عليه و آله-: «لا يستقيم إيمان عبد حتّى يستقيم قلبه. و لا يستقيم قلبه حتّى يستقيم لسانه». فمن استطاع منكم أن يلقى اللّه تعالى و هو نقيّ الرّاحة من دماء المسلمين و أموالهم، سليم اللّسان من أعراضهم، فليفعل.

ترجمه‌

: سپس بر حذر باشيد از درهم شكستن فضايل اخلاقى و دگرگون ساختن آن. يك زبان باشيد (و هميشه حق بگوييد) انسان بايد زبان خود را نگه دارد؛ زيرا اين زبان، سركش است و صاحبش را به هلاكت مى‌افكند. به خدا سوگند! باور نمى‌كنم بنده‌اى كه زبانش را حفظ نكند، به درجه‌اى از تقوا برسد كه به حالش سودمند گردد، (بدانيد،) زبان مؤمن، پشت قلب او قرار دارد و قلب منافق، پشت زبان اوست؛ چون مؤمن هرگاه بخواهد سخنى بگويد نخست مى‌انديشد؛ اگر خير بود اظهار مى‌كند و اگر شرّ بود آن را پنهان مى‌سازد؛ ولى منافق آن چه بر زبانش جارى مى‌شود مى‌گويد؛ در حالى كه نمى‌داند كدام به سود