پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٥ - نكته آفرينش حيرت انگيز خفاش!

بر خلاف آن چه بعضى تصور مى‌كنند كه چشم خفاش ضعيف است و مى‌گويند: فلان كس مثل خفاش كور است، بينايى خفاش بسيار خوب است؛ ليكن چشمانش در برابر نور، حساسيت زيادى دارد كه قادر به تحمل آن نيست.

خفاش با سرعت و مهارت در شب پرواز مى‌كند؛ حتى در تاريكى شديد بى آن كه به مانعى برخورد كند. خفاش در اين پرواز سريع تنها از چشم كمك نمى‌گيرد؛ بلكه مديون دستگاه صوتى خاصى شبيه رادار است. خفاش در حين پرواز، صدايى از بينى خود بيرون مى‌آورد كه ما قادر به شنيدن آن نيستيم؛ اما اين صدا به هر چيزى كه بر سر راه آن باشد برخورد مى‌كند و منعكس مى‌شود. گوش‌هاى بزرگ خفاش صداى منعكس شده را مى‌گيرد و از وجود مانع بر سر راه خود به طور دقيق آگاه مى‌شود و تغيير جهت مى‌دهد و اين جاست كه مى‌گويند: خفاش با گوش خود مى‌بيند.

بعضى از دانشمندان، آزمايش جالبى درباره خفاش كرده‌اند. آنان تونل باريك پر پيچ و خمى را به وجود آوردند كه ديواره داخلى آن با دوده آغشته شده بود. خفاشى را از يك طرف تونل وارد كرده و با نهايت تعجب ديدند از طرف ديگر بيرون آمد؛ بى آن كه بر بال‌هايش كم‌ترين اثر دوده باشد.

خفاش‌ها معمولا حشره خوارند؛ ولى بعضى از خفاشان ميوه مى‌خورند و بعضى از آن‌ها خونخوار و خطرناكند كه تعداد آن‌ها بسيار كم است. آن‌ها حتى به انسان در موقع خواب با ظرافت خاصى حمله مى‌كنند و جايى از بدن او را كه رشته‌هاى عصبى در آن كم‌تر است و حساس نيست مانند نرمه گوش در نظر مى‌گيرند و دندان‌هاى خود را آهسته در آن فرو مى‌كنند و خون او را مى‌خورند؛ و از آن خطرناك‌تر اين كه ممكن است آنها از اين طريق ناقل ميكروب‌هاى مهلكى همچون تب زرد كه از بيمارى‌هاى خطرناك است، باشند.

خفاش‌ها به هنگام پرواز از روى آب‌ها با فاصله بسيار كم مى‌گذرند و آب مى‌نوشند؛ اما آب خوردن آن‌ها مانند گربه با زبان است.