پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٥ - شرح و تفسير سيره پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله در برابر دنيا پرستان

مى‌رويد و تنها با آب بارانى سيراب مى‌شود، آتششان شعله‌ورتر و پر دوام‌تر است».

بنابر اين پر خورى، دليل بر قوّت و قدرت نيست. همان اعراب بيابانى كه از غذاى مختصرى بهره مى‌گرفتند، در ميدان‌هاى نبرد ايران و روم در مقابل افسران و سربازانى- كه از غذاهاى رنگين استفاده مى‌كردند- چنان مقاومت مى‌نمودند كه همگان را به حيرت افكندند.

نكته ديگر اين كه آن چه سرنوشت جنگجويان را در ميدان نبرد تعيين مى‌كند، روحيه بالاى آن‌هاست؛ نه غذاهاى رنگين، و اين بزرگواران (پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام) در بالاترين حدّ روحيه بودند؛ لذا كسى در شجاعت به پاى آن‌ها نمى‌رسد.

اين نكته نيز قابل توجّه است كه آن چه درباره تغذيه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام در تواريخ نقل شده مفهومش اين نيست كه هميشه و در تمام عمر اين گونه غذا مى‌خوردند؛ بلكه منظور اين است كه آن‌ها هرگز به نوع غذاى خاصّى مقيّد نبودند.