پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٥ - ترجمه

بخش اوّل‌

فقال: لا تدركه العيون بمشاهدة العيان، و لكن تدركه القلوب بحقائق الإيمان. قريب من الأشياء غير ملابس، بعيد منها غير مباين. متكلّم لا برويّة، مريد لا بهمّة، صانع لا بجارحة. لطيف لا يوصف بالخفاء، كبير لا يوصف بالجفاء، بصير لا يوصف بالحاسّة، رحيم لا يوصف بالرّقّة. تعنو الوجوه لعظمته، و تجب القلوب من مخافته.

ترجمه‌

: چشم‌ها هرگز او را آشكارا نمى‌بيند؛ ولى قلب‌ها با حقايق ايمان، او را درك مى‌كند؛ او به همه چيز نزديك است؛ اما نه آن گونه كه به آن‌ها چسبيده باشد و از همه چيز دور است؛ اما نه آن گونه كه از آن‌ها بيگانه گردد. او سخن مى‌گويد: بى آن كه نياز به تفكّر داشته باشد و اراده مى‌كند؛ بى آن كه محتاج به تصميم گرفتن باشد. او خالق و سازنده است؛ اما نه با (دست و) اعضا پيكر، او لطيف است؛ اما نه به اين معنا كه پنهان باشد و بزرگ و قدرتمند است؛ ولى نه به اين معنا كه جفا كار باشد. بيناست؛ نه با عضو بينايى يعنى چشم، و مهربان است نه به معناى نازك دل بودن. صورت‌ها در برابر عظمتش خاضع و قلب‌ها از هيبتش لرزان است.