پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩ - شرح و تفسير گوشهاى از صفات جمال و جلال خدا

دليل است كه او عالم به ذاتش بوده و ذات او سرچشمه همه موجودات است؛ پس علم به ذات، در واقع علم به همه موجوداتى است كه به تدريج در عالم، لباس وجود مى‌پوشند.

و اما اين كه قبل از وجود موجودات، او پروردگار بوده، به دليل آن است كه قدرت به ربوبيت و پرورش موجودات عين ذات پاك اوست؛ درست مثل اين كه مى‌گوييم فلان كس مدير و مدبّر است، در حالى كه هنوز اداره و تدبير تشكيلاتى بر عهده نگرفته است.

همچنين اگر مى‌گوييم او قادر است قبل از اين كه مقدورى وجود داشته باشد به دليل اين است كه قدرتش عين ذات اوست؛ همان گونه كه مى‌گوييم: فلان كس توان انجام دادن چنين كارى را دارد، در حالى كه هنوز انجام نداده است.

كوتاه سخن اين كه صفاتى همچون علم و قدرت و تمام صفات ثبوتيه، عين ذات اوست؛ بنابر اين او همه چيز بود، پيش از اين كه چيزى وجود داشته باشد؛ و اگر درست بنگريم او الآن هم همه چيز است و ديگران هيچ!