پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٨ - نكته قيامهاى خونين بر ضد بنى اميّه

نكته قيام‌هاى خونين بر ضد بنى اميّه‌

بعد از شهادت امام حسين عليه السّلام و يارانش در كربلا، سر و صداى عجيبى در جهان اسلام طنين انداز شد و گروه‌هاى متعددى بر ضد بنى اميّه شوريدند. بسيارى كه ياراى مقابله نداشتند، شهيد شدند و بعضى براى مدتى پيروز گشتند. اين قيام‌ها را كه به پانزده قيام بالغ مى‌شود به طور فشرده در جلد سوّم‌ [١] همين كتاب يادآور شديم؛ آخرين آن‌ها قيام ابو مسلم بود كه به نابودى كامل حكومت بنى اميّه انجاميد.

بر خلاف آن چه بعضى مى‌پندارند، ابو مسلم و يارانش هرگز براى سپردن حكومت به بنى عبّاس قيام نكردند؛ بلكه در ابتدا جمعى از سران شيعه با ابو مسلم- كه مرد شجاعى بود- در خراسان متحد شدند و براى درهم كوبيدن آخرين خليفه اموى يعنى «مروان حمار» و تأسيس حكومت آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله تصميم گرفتند و شعار آنان «الرضا لآل محمّد صلّى اللّه عليه و آله» بود. چيزى نگذشت كه ابو مسلم توانست بر خراسان و بيش‌تر نقاط ايران و عراق مسلّط شود. اگر چه «ابراهيم امام» كه از دودمان عبّاس بود خود را به ابو مسلم نزديك كرد و همچنين «عبد اللّه بن محمّد» معروف به «سفاح» و «ابو جعفر منصور» كه هر دو از برادران ابراهيم امام بودند نيز خود را به ابو مسلم نزديك كردند و در انتظار فرصت براى به دست گرفتن زمام حكومت بودند، ولى ابو مسلم هرگز به اين كار مايل نبود؛ به همين دليل كارگزار او در كوفه به نام ابو سلمه آن سه برادر را در هنگامى كه به نزد او رفته بودند در جايى پنهان كرد و براى اين كه يكى از فرزندان على عليه السّلام را به رهبرى مسلمين برساند سه نامه به مدينه فرستاد: يكى براى امام صادق عليه السّلام و ديگرى عبد اللّه بن حسن و سوّمى را براى عمر بن على بن الحسين و به فرستاده خود سفارش كرد ابتدا خدمت امام صادق عليه السّلام برود؛ اگر او زعامت مسلمين را پذيرفت، دو نامه ديگر را پاره كند و گر نه به نزد آن‌ها برود.

امام صادق عليه السّلام چون از توطئه‌هاى پشت پرده كه حتى از نظر ابو مسلم مخفى بود،

[١] صفحه ٥٩٧ تا ٦٠٠.