پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٧ - شرح و تفسير اين جهان منزلگاه اصلى شما نيست!

بعضى از آيات به آن اشاره مى‌كند كه دنيا سراى جاويدان و جايگاه اصلى ما نيست؛ بلكه منزلگاهى است موقّت كه در سفر خود به سوى آخرت در آن مسكن گزيده‌ايم تا زاد و توشه برگيريم و به سلامت از اين راه پر خوف و خطر بگذريم و به دار آخرت كه به فرموده قرآن «لهى الحيوان؛ حيات حقيقتى در آن است»، نايل شويم.

سپس براى تأكيد بيشتر مى‌افزايد: «آگاه باشيد! نه دنيا براى شما باقى مى‌ماند و نه سلطه شما بر آن باقى خواهد ماند (هر دو رو به زوال و پايان پذير است» (ألا و إنّها ليست بباقية لكم و لا تبقون عليها).

و در ادامه اين سخن در پاسخ كسانى كه دنيا را همواره فريبنده معرفى مى‌كنند، مى‌افزايد: «اين دنيا گر چه از جهتى شما را فريب داده، ولى از جهتى ديگر شما را از بدى‌هايش بر حذر داشته است؛ پس به دليل هشدارهايش از فريبندگى‌هايش چشم بپوشيد و مظاهر هوس انگيزش را به جهت جنبه‌هاى هشدار دهنده‌اش رها سازيد» (و هي و إن غرّتكم منها فقد حذّرتكم شرّها. فدعوا غرورها لتحذيرها، و أطماعها لتخويفها).

درست است كه بسيارى از زرق و برق‌هاى دنيا فريبنده و غافل كننده است؛ ولى در كنار آن صحنه‌هايى به ما نشان مى‌دهد كه هر غافلى را از خواب غفلت بيدار مى‌كند.

درست در همان لحظه‌اى كه شخصى بر اريكه قدرت مى‌نشيند ديگرى از تخت سقوط مى‌كند؛ در همان زمانى كه شخصى وارث آلاف و الوف مى‌شود، جنازه صاحب اصلى آن اموال بر دوش انسان‌ها روانه گورستان مى‌گردد؛ در همان زمان كه نوزادى متولّد مى‌شود و پدر و مادر خندان مى‌شوند، در گوشه ديگرى جمعى را مى‌بينيم كه براى از دست دادن عزيزان، ناله و شيون سر داده‌اند!! چرا ما تنها بخش اوّل را مى‌بينيم و از بخش دوّم غافليم؟! اين نكته مهمى است كه امام عليه السّلام با عبارات پر معناى ياد شده، همگان را به آن توجّه مى‌دهد و در كلمات قصار و عبارات ديگر نهج البلاغه نيز بر آن تأكيد شده است.

در ادامه اين سخن و در نتيجه‌گيرى مى‌فرمايد: « (بنابر اين) و در اين جهان به سوى‌