تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ٧٤ - تأليفات

مستدرك الوسائل‌[١] است.

المرشد تا سده هفتم در دسترس بود. ابن طاووس نسخه‌اى از آن را در اختيار داشته و روايتى در بيان روز مبعث پيامبر صلى الله عليه و آله، از آن نقل كرده است.[٢] النبوّة در سده هفتم در دسترس بوده و به قرينه نقل روايتى در باره انعقاد نطفه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از جزء چهارم‌ النبوّة، در إقبال الأعمال‌، ابن طاووس نسخه‌اى از آن را در اختيار داشته است.[٣] بر پايه گزارشى، يوسف بن حاتم، فقيه شامى معاصر ابن طاووس،[٤] نيز از آن نقل كرده است. اين كتاب، يكى از مصادر با واسطه‌ بحار الأنوار است.[٥] مولد أمير المؤمنين عليه السلام‌، در سده هفتم موجود بود. ابن طاووس با اشاره به اين كتاب در شمار مصادر كتاب‌ اليقين،[٦] از آن نقل كرده است.[٧] وى همچنين از كتاب با عنوان «الجزء الذى فيه مولد أمير المؤمنين عليه السلام»، بدون ذكر نام مؤلّف، ياد كرده‌[٨] كه شايد همين كتاب مورد بحث باشد.

زهد مولانا على عليه السلام‌، در سده هفتم موجود بود. ابن طاووس در فلاح السائل‌، سه بار از آن نقل كرده است.[٩]

[١]. مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ١٧٢، ٢٢١، ٣٦٢، ٣٧٢، ٤٩٨، ٥١٧، ٥٢٠ و ٥٢١؛ ج ٣، ص ٢١، ٩٧، ١٠٢، ١١٢ و ١٣٠؛ ج ٩، ص ١٦٣.

[٢]. الإقبال، ج ٣، ص ٢٦٣ و ٢٧٢.

[٣]. همان، ج ٣، ص ١٦٢.

[٤]. الذريعة، ج ٢٤، ص ٢٠.

[٥]. بحار الأنوار، ج ٩٨، ص ٣٧٥.

[٦]. اليقين، ص ١٤.

[٧]. همان، ص ١٩١.

[٨]. همان، ص ١١٩ و ٤٨٥.

[٩]. فلاح السائل، ص ١٠١، ١٠٩ و ٢٦٦.