تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ٤٦٢ - منابع ابن شهرآشوب در«مناقب آل أبى طالب»

٣٩. شرح الأخبار، تأليف قاضى نعمان بن محمّد بن حيّون تميمى (م ٣٦٣ ق).

ابن حيّون تميمى، قاضى القضات و فقيه نامدار اسماعيلى است. كتاب‌ شرح الأخبار وى در فضايل ائمّه است كه به چاپ نيز رسيده است.

موارد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ٢ ص ١٦، ١٨، ٤٩، ٦٤، ٢٤٠، ٢٤٩، ٢٥٣، ٣٧٩، ٣٦٣ و ٣٦٤، ج ٣ ص ١٦، ٤٠، ٣٣٧ و ٣٩٧، ج ٤ ص ١٠، ١٦٣ و ١٧٤.

٤٠. البدع المحدثة فى الإسلام بعد النبىّ صلى الله عليه و آله‌، تأليف ابو القاسم كوفى.

اين كتاب به‌ الاستغاثة من بدع الثلاثة شهرت دارد و متن آن با همين عنوان به چاپ رسيده است.

موارد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ١ ص ١٥٩، ج ٢ ص ٧٢ و ٣٦٤.

٤١. نزهة الأبصار و محاسن الآثار، تأليف ابو الحسن على بن مهدى مامطيرى.[١] ابن شهرآشوب گاهى از اين كتاب با عنوان‌ مجالس ابن مامطيرى‌ ياد كرده است.

كتاب فوق، يكى از متون تأليف شده قبل از نهج البلاغة ى سيّد رضى است كه مؤلّف آن به گردآورى برخى از كلمات حضرت امير عليه السلام همت گمارده است. متن اين كتاب در يك نسخه خطّى در واتيكان باقى است.

موارد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ١ ص ٩، ٨٤ و ١٥٩، ج ٢ ص ١٠٥، ١١٤، ٣٤٣، ٣٥٤، ٣٦٨ و ٣٧٨، ج ٣ ص ١٥٤ و ١٩٧، ج ٤ ص ٢٣، ٨٧ و ١٦٣.

موارد نقل‌شده با عنوان «ابن مهدى المامطيرى فى مجالسه»، در: ج ١ ص ٧٩.

٤٢. الفنون‌، نگاشته احمد بن المؤدّب.

موارد نقل‌شده از اين كتاب، در: ج ٤ ص ٢٣ و ٢٧٤.

٤٣. الخصال‌، تأليف شيخ صدوق.

تنها در دو مورد، از اين كتاب، نقل شده است كه در مورد اوّل، ابن شهرآشوب‌

[١]. براى دستيابى به گزارشى از شرح احوال مامطيرى و كتاب نزهة الأبصار، ر. ك:« نهج البلاغه پيش از نهج البلاغه»، حسن انصارى قمى، نشر دانش، سال ١٩، ش ١، بهار ١٣٨١، ص ٦٣- ٦٦.