تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ١٦٥ - ١ الكافى

فصل چهارم: متون حديثى چند زمينه‌اى‌

منظور از متون چند زمينه‌اى، كتاب‌هايى است كه به بيش از يك دانش از دانش‌هاى دينى پرداخته‌اند. در اين فصل، به آن دسته از متون حديثىِ تأليف شده در سده‌هاى چهارم و پنجم مى‌پردازيم كه اختصاص به احاديث يك رشته خاص- چون: فقه، طب يا كلام- ندارند و شامل احاديثى در دو يا چند زمينه‌اند.

١. الكافى‌

مؤلّف: ثقة الاسلام كلينى رازى (م ٣٢٩ ق)

تحقيق و تعليق: على اكبر غفّارى، با مقدّمه دكتر حسين على محفوظ

ناشر: دار الكتب الاسلاميه، تهران؛ جلد اوّل، چاپ پنجم، ١٣٦٣ ش؛ جلد دوم، چاپ چهارم، ١٣٦٥ ش؛ جلد سوم تا هفتم، چاپ سوم، ١٣٦٧ ش؛ و جلد هشتم، چاپ دوم، ١٣٤٨ ش.

در تصحيح كتاب، از هفت نسخه خطّى استفاده شده است كه در سده يازدهم كتابت شده‌اند، به علاوه چندين نسخه چاپى متعلّق به اوايل سده چهاردهم. برخى از اين نسخه‌هاى خطّى، توسط محمّد باقر مجلسى، ملا صالح مازندرانى و ملا خليل قزوينى، تصحيح شده‌اند و يكى نيز با خطّ شيخ حر عاملى است.[١] در مجموع، بيش از ١٥٠ نسخه خطّى از همه كتاب‌ الكافى‌ يا بخش‌هايى از آن، در

[١]. الكافى، مقدمه محقّق، ج ٢، ص ٤٤؛ ج ٣، ص ٣- ٤.