تاريخ حديث شيعه در سده هاى چهارم تا هفتم هجرى - احمدى نورآبادى، مهدى؛ رحمتى، محمدكاظم - الصفحة ١١٩ - تأليف

بر او خواند و همه آنها را نيز روايت كرد. مشايخ او عبارت‌اند از: ابو احمد سمرقندى، محمّد بن حسن بن احمد بن وليد قمى، حسين بن احمد بن ادريس قمى، جعفر بن محمّد بن قولويه قمى، محمّد بن ابن عمر بن عبد العزيز كشّى و زيد بن محمّد حلقى. تلعكبرى در سال ٣٤٠ ق، از وى حديث شنيد و اجازه روايت گرفت.[١]

تأليفات‌

آثار ابن نعيم سمرقندى، همگى ناياب‌اند: ١. تنبيه عالمٍ قتله عمله‌، ٢. النور لِمَن تدبّره.

٤٧. ابوعلى صولى بصرى (م، پس از ٣٥٥ ق)

احمد بن محمّد بن جعفر، مكنا به ابو على صولى بصرى؛ محدّث. ابو على صولى، در بصره زاده شد و بعدها به بغداد رفت. به قرينه مهاجرت ابو على صولى از بصره به بغداد در سال ٣٥٣ ق، و اين‌كه مردم در بغداد از وى استماع حديث كرده‌اند،[٢] مى‌توان حدس زد كه دست كم پس از ٣٥٥ ق، درگذشته است. او همواره يار و مصاحب جلودى بصرى بود. وى به اندازه‌اى در بغداد بوده كه بتواند نقل روايت كند و مصادر، ابو على صولى را توثيق كرده‌اند؛[٣] اگرچه قولى بر روايت او از ضعفا نيز وجود دارد.[٤] ابو الفرج محمّد بن موسى قزوينى‌[٥] و شيخ مفيد، از وى روايت كرده‌اند.[٦]

تأليف‌

تنها، كتابى به نام‌ أخبار فاطمة عليها السلام‌ به ابو على صولى نسبت داده شده،[٧] كه آن هم ناياب است.

[١]. رجال الطوسى، ص ٤٢٠- ٤٢١؛ الفهرست، طوسى، ص ١٢٠.

[٢]. رجال النجاشى، ص ٨٤؛ الفهرست، طوسى، ص ٧٨.

[٣]. رجال النجاشى، همان جا؛ الفهرست، طوسى، همان جا.

[٤]. رجال النجاشى، همان جا.

[٥]. رجال النجاشى، همان جا.

[٦]. رجال الطوسى، ص ٤١٦.

[٧]. رجال النجاشى، همان جا.