[مجدّد] يا پيوستن به جمعى [ديگر از همرزمانش‌] باشد- قطعاً (چنين كسى) به خشم خدا گرفتار خواهد شد، و جايگاهش دوزخ است، و چه بد سرانجامى است! قُل لَّن يَنفَعَكُمُ الْفِرَارُ إِن فَرَرْتُم مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَإِذاً لَاتُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا. (احزاب/ ١٦)
بگو: اگر از مرگ يا كشته شدن بگريزيد، هرگز اين فرار براى شما سود نمى‌بخشد، و در آن صورت جز اندكى [از زندگانى‌] برخوردار نخواهيد بود.
وَمَا مُحمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى‌ أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنْقَلِبْ عَلَى‌ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ. (آل‌عمران/ ١٤٤)
محمد، جز فرستاده خداست كه پيش از او هم پيامبرانى بودند. آيا اگر او بميرد يا كشته شود، شما به عقب بر مى‌گرديد؟ (و اسلام را رها كرده به دوران جاهليت و كفر بازگشت خواهيد نمود؟) و هر كس به عقب برگردد، هرگز هيچ زيانى به خدا نمى‌رساند، و به زودى خداوند شاكران را پاداش مى‌دهد.
إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَى‌ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمَّا بِغَمٍّ لِكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلى‌ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ. (آل‌عمران/ ١٥٣)
(به خاطر بياوريد) آنگاه كه به سمت كوه مى‌گريختيد و دور مى‌شديد و به هيچ كس توجه و التفات نمى‌كرديد و پيامبر در پى شما مى‌خواندتان؛ سپس اندوهها را يكى پس از ديگرى جزا داد، تا برآنچه از دست داديد و بر آنچه به شما رسيد، اندوهگين مشويد و خدا بدانچه مى‌كنيد آگاه است.
قَالَ اللّه لِقَومٍ عَابَهُمْ (قُل لَّن يَنفَعَكُمُ الْفِرَارُ إِن فَرَرْتُم مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَإِذاً لَاتُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا (احزاب/ ١٦) وَ ايْمُ اللّه لَئِنْ فَرَرْتُم مِن سَيفِ العَاجِلَة لَا تَسلِمُونَ مِن سَيفِ الآخِرةِ، فَاسْتَعِينُوا بِالصّدقِ وَالصَّبرِ، فَانَّهُ بَعدَ الصّبرِ يَنْزِلُ النَّصرُ. (مستدرك الوسائل ١١/ ٨٤، ح ١٢٤٨٠)
امير مؤمنان (ع) مردم را تشويق كرد و فرمود: خداوند درباره قومى كه نكوهش‌شان كرده، چنين فرموده است: « (اى پيغمبر! به آن‌ها بگو) اگر از مردن يا كشته شدن بگريزند، آن فرار هرگز براى شما سودمند نخواهد بود، و جز اندك زمانى كامياب نخواهيد شد» (احزاب/ ١٦)
و سوگند به آفريدگار، شايد از دم شمشير اين جهان بگريزيد، اما از دم شمشير (عذاب) آخرت در امان نمى‌مانيد. از راستى و پايدارى، مدد بگيريد كه بر اثر صبر، نوبت ظفر آيد.»