فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٧
امام صادق (ع) به نقل از حضرت على (ع) فرمود: پيامبر خدا (ص) مرا به يمن فرستاد و فرمود:
اى على! با احدى نمىجنگى مگر اين كه قبل از جنگ، او را به اسلام دعوت كنى. اگر خداوند يك نفر را به وسيله دعوت تو به اسلام، هدايت كند اين براى تو بهتر است از آنچه خورشيد بر آن طلوع و غروب مىكند و تو ولاى سرپرستى بر او دارى.
أَمَّا قَوْلُكُمْ أَ كُلَّ ذَلِكَ كَرَاهِيَةَ الْمَوْتِ فَوَاللَّهِ مَا أُبَالِي دَخَلْتُ إِلَى الْمَوْتِ أَوْ خَرَجَ الْمَوْتُ إِلَيَّ وَ أَمَّا قَوْلُكُمْ شَكّاً فِي أَهْلِ الشَّامِ فَوَاللَّهِ مَا دَفَعْتُ الْحَرْبَ يَوْماً إِلَّا وَ أَنَا أَطْمَعُ أَنْ تَلْحَقَ بِي طَائِفَةٌ فَتَهْتَدِيَ بِي وَ تَعْشُوَ إِلَى ضَوْئِي وَ ذَلِكَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَقْتُلَهَا عَلَى ضَلَالِهَا وَ إِنْ كَانَتْ تَبُوءُ بِآثَامِهَا.
(نهجالبلاغه، خطبه ٥٥)
امام على (ع): در آستانه جنگ صفين، برخى مدارا كردن امام را ديده و علت را پرسيدند در پاسخ آنان فرمودند: اينكه مىگوييد: خويشتن دارى از ترس مرگ است، به خدا سوگند! باكى ندارم كه من به سوى مرگ روم يا مرگ به سوى من آيد، و اگر تصور مىكنيد در جنگ با شاميان ترديد دارم، به خدا سوگند! هر روزى كه جنگ را به تأخير مىاندازم براى آن است كه آرزو دارم عدهاى از آنها به ما ملحق شوند و هدايت كردند. و در لابلاى تاريكىها، نور مرا نگريسته به سوى من بشتابند، كه اين براى من از كشتار آنان در راه گمراهى بهتر است، گرچه در اين صورت نيز به جرم گناهانشان گرفتار مىگردند.
إِنِّي أَكْرَهُ لَكُمْ أَنْ تَكُونُوا سَبَّابِينَ وَ لَكِنَّكُمْ لَوْ وَصَفْتُمْ أَعْمَالَهُمْ وَ ذَكَرْتُمْ حَالَهُمْ كَانَ أَصْوَبَ فِي الْقَوْلِ وَ أَبْلَغَ فِي الْعُذْرِ وَ قُلْتُمْ مَكَانَ سَبِّكُمْ إِيَّاهُمْ اللَّهُمَّ احْقِنْ دِمَاءَنَا وَ دِمَاءَهُمْ وَ أَصْلِحْ ذَاتَ بَيْنِنَا وَ بَيْنِهِمْ وَ اهْدِهِمْ مِنْ ضَلَالَتِهِمْ حَتَّى يَعْرِفَ الْحَقَّ مَنْ جَهِلَهُ وَ يَرْعَوِيَ عَنِ الْغَيِّ وَ الْعُدْوَانِ مَنْ لَهِجَ بِهِ.
(نهجالبلاغه، خطبه ٢٠٦)
امام على (ع) وقتى شنيد يارانش شاميان را در جنگ صفين دشنام مىدهند فرمود:
خوش ندارم كه دشنام دهنده باشيد، اما اگر كردارشان را تعريف، و حالات آنان را بازگو مىكرديد به سخن راست نزديكتر، و عذرپذيرتر بود، خوب بود به جاى دشنام آنان مىگفتيد: خدايا! خون ما و آنها را حفظ كن، بين ما و آنان اصلاح فرما، و آنان را از گمراهى به راه راست هدايت كن، تا آنان كه جاهلند، حق را بشناسند، و آنان كه با حق مىستيزند پشيمان شده به حق بازگردند.