پس (بر اثر مستجاب شدن آن دعا) مرحب را كشتم، و لباس و ادوات جنگى همراهش را برنداشتم، و شيوه من چنين بود كه دشمن را مى‌كشتم، ولى لباس و اثاثيه‌اى را كه به همراه داشت برنمى‌داشتم.
عَن الحُسين (عليه السلام)، انَّ عَلَياً (عليه السلام) كَانَ يُباشِرُ القِتَالَ بِنَفسِهِ، وَ كَانَ لَا يَأخُذُ السَّلَبَ. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٧، ح ١٢٦١٥)
از امام حسين (ع) روايت شده است كه على- (ع)- خود به نبرد مستقيم (با دشمن) مى‌پرداخت، دشمن را مى‌كشت، اما لباسش را از تنش خارج نمى‌كرد و برنمى‌داشت.
توضيح: اين سيره اميرمؤمنان (ع) از بزرگوارى و كرامت آن حضرت حكايت مى‌كند، و الّا اموال و ملزومات دشمن به عنوان غنايم براى رزمندگان حلال است.
١٠٠٠. غنايم جنگى، دستاورد جهاد وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هذِهِ وَكَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنكُمْ وَلِتَكُونَ آيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطاً مُسْتَقِيماً. (فتح/ ٢٠)
و خدا به شما غنيمتهاى فراوان [ديگرى‌] وعده داده كه به زودى آنها را خواهيد گرفت، و اين [پيروزى‌] را براى شما پيش انداخت، و دستهاى مردم را از شما كوتاه ساخت، و تا براى مؤمنان نشانه‌اى باشد و شما را به راه راست هدايت كند.
وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهَا وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً. (فتح/ ١٩)
و [نيز] غنيمتهاى فراوانى خواهند گرفت، و خدا همواره نيرومند سنجيده‌كار است.
وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضاً لَّمْ تَطَؤُوها وَكَانَ اللَّهُ عَلَى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيراً. (احزاب/ ٢٧)
و زمينشان و خانه‌ها و اموالشان و سرزمينى را كه در آن پا ننهاده بوديد، به شما ميراث داد، و خدا بر هر چيزى تواناست.
وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى‌ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى‌ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى‌ كُلِّ شَي‌ءٍ قَدِيرٌ. (حشر/ ٦)
و آنچه را خدا از آنان [يهود بنى‌نضير] به رسم غنيمت عايد پيامبر خدا گردانيد، [شما براى تصاحب آن‌] اسب يا شترى بر آن نتاختيد، ولى خدا فرستادگانش را بر هر كه بخواهد چيره مى‌گرداند، و خدا بر هر كارى تواناست.