٩٥٦. رعايت شئون اسلامى در مورد پناهنده‌ عَن ابِى عَبداللَّهِ، عَن ابِيهِ (ع) قَالَ: ... وَ انّ الجَارَ كَالنَّفسِ غَيرَ مُضارٍّ وَ لا آثمٍ، وَحُرمةُ الجارِ عَلى الجارِ كَحُرمَةِ امّهِ وَ ابيه (وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٨، ح ٢٠٠٠١)
امام صادق (ع): ... و پناه خواهنده بايد همچون خود انسان باشد، نه زيانمند باشد و نه گناه ورزد، و آبرو و احترام پناه خواهنده بر امان دهنده مانند احترام پدر و مادر است كه بى‌احترامى به آنان جايز نيست.
٩٥٧. نهى از قتل پناهنده‌ قال اميرالمؤمنين (ع): مَنِ ائْتَمَنَ رَجُلًا عَلَى دَمِهِ ثُمَّ خَاسَ بِهِ فَأَنَا مِنَ الْقَاتِلِ بَرِي‌ءٌ وَ إِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ فِي النَّارِ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٨، ج ٢٠٠٠٢)
امير مؤمنان (ع) گويد: كسى كه به مردى اطمينان دهد كه به جانش آسيبى نخواهد رساند، سپس به گفته‌اش وفا نكند (و او را بكشد)، من از (آن) قاتل بيزارم هر چند كه مقتول (آدم درستى نباشد و) جايگاهش در آتش دوزخ باشد! عَن عَبدِاللَّه بن سُليمان قَالَ: سَمِعتُ ابَا جَعفَر عليه‌السلام يَقُولُ: مَنْ آمَنَ رَجُلًا عَلَى دَمِهِ ثُمّ قَتَلَهَ جَاءَ يَوْمَ القِيامَةِ يَحْمِلُ لِوَاءَ الغَدَرِ. (بحارالانوار ٢٧/ ٤٧، ح ١٧)
فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٥٩٢ ١٢٤. سلاح و تجهيزات ص : ٥٨٨ عبداللَّه بن سليمان گفت: شنيدم كه امام باقر (ع) بارها مى‌فرمود: كسى كه به شخصى امان دهد و سپس او را به قتل رساند، در روز قيامت در حالى وارد محشر مى‌شود كه پرچم پيمان‌شكنان را در دست دارد.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيَمانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (ع) يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ آمَنَ رَجُلًا عَلَى ذِمَّةٍ [دَمِهِ‌] ثُمَّ قَتَلَهُ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَحْمِلُ لِوَاءَ الْغَدْرِ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٧، ح ١٩٩٩٩)
«عبداللَّه بن سليمان» گفت: شنيدم كه امام باقر (ع) مى‌فرمود: هيچ مردى نيست كه بر مردى (از دشمن) امان دهد و پس از امان او را بكشد، مگر اين كه روز قيامت، پرچم پيمان شكنى را حمل مى‌كند.
٩٥٨. شرط قبولى امان‌نامه اهل كتاب‌ وَ عَنِ الحُسينِ بنِ عَلىّ (عليهماالسلام) انَّه قَالَ:
... فَاذَا آمَنَ احَدٌ مِنَ المُسلمينَ احَداً مِنَ المُشرِكِينَ، لَمْ يَجِبْ انْ تُخْفَرَ ذِمَّتُهُم، وَتَعَرَّضَ عَلَيهِم شَرائطُ